Քոչարեանի քաղաքական վերադարձը կամ յանգած հրաբուխների ծուխը

ՀՐԱՆԴ ՏԷՐ-ԱԲՐԱՀԱՄԵԱՆ

 

Տեւական դադարից յետոյ նախկին առաջին դէմքերի վերադարձը քաղաքականութիւն հայկական քաղաքական կինոյի աւանդական սիւժէներից է: Նոյնիսկ դադարի տեւականութիւնն ու վերադարձի տարեթուերն են յստակ ամրագրուած: Ամէն տասնամեակի 8-րդ տարում տեղի է ունենում մէկ մեծ քաղաքական վերադարձ՝ 1998-ին՝ Կարէն Դեմիրճեանը, 2007/08-ին՝ Լեւոն Տէր-Պետրոսեանը և ահա 2018-ին իր վերադարձի մասին յայտարարում է Ռոբերտ Քոչարեանը: Որոշ կատակասէրներ արդէն պատրաստ են խաղադրոյքներ ընդունել 2028 թ.-ին՝ Սերժ Սարգսեանի եւ 2038 թ.-ին՝ Նիկոլ Փաշինեանի վերադարձների վրայ:

Նիկոլն ընտրեց մի կարգախօս, որը դարձաւ դոմինոյի առաջին ֆիշկան

ՍՈՆԱ ԱԴԱՄԵԱՆ

 

Ապրիլի 23-ին ՀՀ քաղաքացիների արած «քայլը», ի դէմս շարժման առաջնորդ Նիկոլ Փաշինեանի, ստիպեց Սերժ Սարգսեանին հրաժարական տալ վարչապետի պաշտօնից, իսկ վերջին օրերին բեմահարթակից հնչող սիրոյ, հաւասարութեան, եղբայրութեան քարոզը մարդկանց յիշեցրեց 88-ի զարթօնքը։

Ազգագրագէտ Լեւոն Աբրահամեանի կարծիքով՝ վերջին տարիներին երբեք այսքան ժողովուրդ դուրս չէր եկել փողոց, յաջողութեան հասել էր ընդամէնը մի երկու քաղաքացիական շարժում, ամենաառաջինը «Մոսկուա» կինոթատրոնի տարածքում եկեղեցի չկառուցելու շարժումն էր, որը չունէր իր մէջ ազգային կամ նոյնիսկ ազգայնական տարրեր․ «Յետոյ Մաշտոցի պուրակի պայքարը եղաւ, էկոլոգիական շարժումներն ինչ-որ բաների հասան, որոնք էլի իրենց մեջ չունէին այդ ազգայնական պահերը։ Ինչու եմ դա ասում, որովհետեւ ազգայնականի շուրջ հեշտ է հաւաքել մարդկանց, քան քաղաքացիականի։ Դրանից յետոյ եկաւ 100 դրամի շարժումը, որը կպաւ բոլորին ու բերեց յաջողութիւն, որովհետեւ շարժական էր։ Ի դէպ, Փաշինեանի այս շարժման մէջ էլ ապակենտրոնացած ձեւն սկսեց գործել, բայց այստեղ, ի տարբերութիւն նախորդի, ոչ թէ հրամայուած էր կամ մտածուած, այլ բնական ձեւով։ Այստեղ արդէն ոչ թէ երթուղայինն է, երբ դու քո քայլն անում ես ճանապարհին, այլ անսպասելի բոլորը դառնում են գործող։ Յետոյ եկաւ «Էլեկտրիկ Երեւանը», որը կարող էր զարգանալ նոյն ձեւով, ինչպէս զարգացավ Փաշինեանի շարժումը, բայց քանի որ գրագէտ չարուեց, չեղաւ»։

Յետ ՀՀԿ-ական իշխանութիւնների ներքին մարտահրաւէրները

ՎԱՀԷ ՍԱՀԱԿԵԱՆ

Թւում է, թէ Սերժ Սարգսեանի հրաժարականից յետոյ ստեղծուել է մի իրավիճակ, երբ Ազգային Ժողովի մեծամասնութիւն կազմող ՀՀԿ խմբակցութիւնն, ըստ գործող Սահմանադրութեան, պէտք է ընտրի նոր վարչապետ իրենց իսկ շարքերից, եւ, այդպիսով, բաւարարի իր ընդդիմախօսների եւ ցուցարարների առաջին, հիմնական պահանջը՝ Սերժ Սարգսեանի հրաժարումը այսպէս կոչուած՝ «երրորդ ժամկէտ»-ից։

Վերջին տասնամեակում, այնուամենայնիւ, ՀՀԿ-ն չի կարողացել գործնականօրէն համոզել եւ ապացուցել ընտրողներին եւ քաղաքացիական այն ստուար շերտերին, ովքեր այս օրերին տօնում են Սերժ Սարգսեանի հրաժարականը, որ բաւարար կամք է ցուցաբերել տեղական ու ազգային ընտրութիւնների ողջ ընթացքը օրինականութեան ու արդարութեան սկզբունքներով կազմակերպելու գործում, որ հաստատել է օրէնքի իշխանութիւն, որտեղ չկան արտօնեալներ եւ ընչազուրկներ, որտեղ ամբարտաւանութիւնը խրախուսելի չէ, իսկ երկակի չափանիշները՝ ընդունելի նորմ։

Սխալ մը, որուն մասին դեռ պէտք է երկար խօսիլ ու խորհրդածել

ԱՐՄԱՆ ՊԱՂՏՈՅԵԱՆ

 

Անցնող շաբաթներուն Հայաստանի մէջ ծայր առած քաղաքական, տնտեսական եւ իրաւական խոր ու հիմնական բարեկարգումներ առաջադրող համատարած ժողովրդային շարժումը ինչպէս կ՚աւարտի ու ինչի կը յանգի դժուար է նախատեսել այսօր: Նորանշանակ վարչապետ Սերժ Սարգսեանի ներկայացուցած պարտադրեալ հրաժարականը ժողովրդական շարժման համար խիստ կարեւոր իրագործում մըն է անկասկած: Անշուշտ, բացորոշ է, որ ասիկա ընդամէնը դրական հանգրուան մը պէտք է համարել դէպի համակարգային արմատական բարեփոխումներու երկար ճանապարհին վրայ: Այս իմաստով ալ տակաւին ի զօրու կը մնայ ՀՅԴ Հայաստանի Գերագոյն Մարմինի յայտարարութիւնը, ուր կոչ կ՚ուղղուի Հայաստանի քաղաքական բոլոր ուժերուն երկխօսութեան նստելու: Յառաջիկայ օրերուն ու շաբաթներուն պէտք է սպասել՝ տեսնելու համար որ Հայաստանի քաղաքական ուժերուն եւ ժողովրդային շարժման ներկայացուցիչներուն միջեւ ակնկալելի երկխօսութիւնը համակարգային լուրջ բարեփոխումներու ճանապարհային ի՞նչ քարտէս պիտի գծէ, բաղձալի նպատակներուն հասնելու համար:

Մեծ բացական՝ Սփիւռքը

ՅԱԿՈԲ ԱՒԵՏԻՔԵԱՆ

 

Անցնող շաբաթն իր բուռն իրադարձութիւններով ահագին նիւթ է հայթայթում մեկնաբան-վերլուծաբաններին` պետական, ազգային, հասարակական ու քաղաքական բնոյթի դիտարկումներ եւ ընդհանրացումներ անելու: Պաշտօնական իրադարձութիւնների եւ հասարակական պոռթկումների մի շաբաթ՝ որն իր հետքն է թողնելու ազգային-պետական մեր ընթացքի ու մօտեցումների վրայ, նաեւ հանգրուան՝ եզրակացութիւններ անելու մեր բացթողումների ու սխալների վերաբերեալ:

Այս առումով, ինչպէս իր մասնագիտական պարտքը կատարող իւրաքանչիւր լրատուամիջոց, մեր թերթը փորձում եւ փորձելու է յընթացս դիտարկումներ կատարել ու ամրագրել կարեւոր երեւոյթները:

Անփոխարինելիութիւն

ՅՈՎԻԿ ԱՖԵԱՆ

Տեսնես ո՞վ էր գրել հանրապետական ու դաշնակցական պատգամաւորների ելոյթների տեքստերը, երբ Ազգային Ժողովը վարչապետ էր ընտրում եւ իշխող կոալիցիան ներկայացրել էր Սերժ Սարգսեանի թեկնածութիւնը: Հետաքրքրական կը լինէր հանդիպել այդ տեքստերը գրողներին, զրուցել Հեմինգուէյի պատմուածքներից, օրինակ, ի դէպ, Հեմինգուէյը գրող է, ամերիկացի, Նոբէլեան մրցանակի արժանացած: Կարելի է նաեւ հանդիպել նրանց, որպէսզի հիշենք մեր Վերջին Զանգի հանդէսները, երբ բեմում կանգնած՝ գովերգում էինք դպրոցն ու դասղեկին, եւ հնչում էին ձօներ, ձօներ, ձօներ... Բայց նման հանդիպում հազիւ թէ կայանայ, մանավանդ որ շատ հնարաւոր է այդ ելոյթները գրել են հենց իրենք՝ պատգամաւորները, որոնցից 77-ը, իսկ սա ճնշող մեծամասնութիւնն է, Սերժ Սարգսեանին ընտրեց Հայաստանի վարչապետ, ավելի ուշ, բայց ոչ այնքան ուշ, որ անհանգստանանք, նախագահ Արմէն Սարգսեանը Սերժ Սարգսեանին նշանակեց ՀՀ վարչապետ: Վերջինս դրա կարիքը չունէր, անշուշտ, բայց դա պահանջում է նոր Սահմանադրութիւնը: Հիմա Սերժ Սարգսեանը գնալու է աշխատանքի կա՛մ Բաղրամեան 26 հասցէում գտնուող՝ նախկին նախագահի նախկին նստավայր, կա՛մ էլ Կառավարութեան շէնք, որտեղ նստում էր Կարէն Կարապետեանը, ով հաւանաբար էլի կը շարունակի այնտեղ նստել, պարզապէս ոչ վարչապետի առանձնասենեակում: Ու եթէ մենք Հայաստանում ապրենք միայն դահլիճներում ու երբեք փողոց դուրս չգաք, ապա ամէն ինչ երկրում հրաշալի է, ճիշդ Սամուէլ Ալեքսանեանի տրամադրութեան պէս, որին, երբ լրագրողները հարցրել են, թէ ինչպէ՞ս էք եկել ԱԺ, չէ՞, որ շէնքը շրջափակուած է, հանգիստ պատասխանել է՝ «մաշնով»: Ի միջի այլոց, Գագիկ Ծառուկեանը ներկա չէր ԱԺ-ում, երբ խորհրդարանը վարչապետ էր ընտրում, չնայած Ծառուկեան խմբակցութեան զգալի մասը կողմ է քուէարկել Սարգսեանի թեկնածութեանը:

Ընդդէմ նուաստացման

ԱԲՕ ՊՈՂԻԿԵԱՆ

 

Ժողովրդային պոռթկումներուն իբրեւ արձագանգ, անցեալին հնչած են եւ հիմա եւս կը լսենք այնպիսի մեղադրական արտայայտութիւններ, ինչպիսին է՝ փոխանակ ցոյցի դուրս գալու, ցուցարարները ժամանակին թող տասը հազար դրամ կամ ինչ որ ուրիշ գումար կաշառք չվերցնէին ու իրենց նախընտրած թեկնածուներուն ի նպաստ քուէարկէին:

Եթէ առաջադրուի՝ Սերժ Սարգսեան կ՚ընդունի վարչապետ դառնալ… մէկ պայմանով

ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսեան Tert.am-ի հետ զրոյցին անդրադարձած է 2014 թուականին իր ըրած յայտարարութեան, թէ այլեւս երբեք թեկնածու պիտի չըլլայ պետութեան ղեկավարի պաշտօնին: Ան ըսած է, որ Հայաստանի Հանրապետական կուսակցութիւնը եւ համախոհական կառավարութեան անոր գործընկեր Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւնը եթէ ի վերջոյ որոշեն առաջադրել իր թեկնածութիւնը, ատիկա կ՚ըլլայ իր կողմէ մէկ պայմանով:

Օլիգարխիան իր էութեամբ եւ պատմական փոխընտրութիւններով

ԿԱՐՕ ԱՐՄԵՆԵԱՆ

Վերջին հրապարակումները կ՛ըսեն, թէ Հայաստանի հասարակական կեանքէն ներս ամրացած օլիգարխներուն թիւը այսօր արդէն կը հասնի յիսունի։ Յստակ չէ, թէ ինչպիսի՞ չափորոշիչներ օգտագործուած են այս քննարկման համար եւ թէ որքա՞ն վաւերական է այս թիւը։ Այնուամենայնիւ յստակ է մէկ բան։ Օլիգարխիան արմատացած երեւոյթ է մեր երկրին մէջ իր բոլոր բացասական դրսեւորումներով, ներառեա՛լ՝ իրմէ սերած քաղաքական մշակոյթը, որ այսօր տիրաբար կը տնօրինէ մեր երկրի կենսագործունէութեան գրեթէ բոլոր ոլորտները։ Հետեւաբար խիստ կարեւոր է, որ հայ քաղաքական միտքը մօտէն զբաղուի այս հարցով եւ սկսի բացայայտել օլիգարխիայի ներքին մեքենականութիւնը։ Եթէ ճիշդ է յիսունի հաշուարկը, ապա պարզ է, որ մօտ յիսուն հոգի, ինչ-ինչ միջոցներով, վերջին քառորդ դարու ընթացքին յաջողած են երկրի ներքին քաղաքատնտեսական տարածքը գրաւել եւ հաստատել իրենց խմբական տիրապետութիւնը ամենուրեք։ Եւ այս մէկը՝ ի հեճու՛կս մեր ժողովուրդի անօտարելի իրաւունքներուն։

Խոհեր անկախութեան օրով

ՄԱՐԻԵՏԱ ԽԱՉԱՏՐԵԱՆ

 

Դժուար է Հայաստանի անկախութիւնը հանրաքուէով վաւերացրած տօնական օրը նստել համակարգչի մօտ եւ գրել այն մասին, թէ որքան պրոբլեմ ունի կամ որքան պրոբլեմ է կուտակել երկիրը անկախութեան 26 տարիների ընթացքում: Մանաւանդ բոլոր տեսակի պրոբլեմներով հանդերձ` անկախ պետութեան մեր կեցութիւնը բոլորս ենք մեր ներսում փայփայում եւ ուրիշ կենսակերպ հիմա չենք էլ պատկերացնում մեզ համար: Յամենայնդէպս` ճիշտ է գրել այն, ինչ չես գտնի տօնական զեղուն ուղերձներում, որոնց պակասը երէկ չզգացուեց` ոչ Եռաբլուրում, ոչ Անկախութեան առթիւ պաշտօնական ու ոչ պաշտօնական ընդունելութիւններում: Գումարած` տօնին խորհուրդ հաղորդեցին նաեւ այն 1800 սփիւռքահայերը, որոնք «Հայաստան-Սփիւռք» համաժողովից յետոյ դեռ չեն մեկնել երկրից ու Հայաստանի հայերի հետ միատեղ, լաւ եղանակի առկայութեամբ ըմբոշխնեցին Հայաստանի անկախութեան քսանվեցերորդ տարեդարձը:

Վարդան Մատթէոսեան. «Սփիւռքի որոշ խաւ մը պատրաստ է մասնակից ըլլալ Հայաստանի պետականութեան կառուցման»

-Արդեօք կը հետեւի՞ք Հայաստանի ներքաղաքական   զարգացումներուն: Եթէ այո, ինչպէ՞ս կը գնահատէք ընդհանուր նախընտրական իրավիճակը:

Կը խոստովանիմ, որ կը հետեւիմ ներքաղաքական զարգացումներուն, բայց ոչ ամենայն մանրամասնութեամբ։ Նախընտրական իրավիճակը, յատկապէս նկատի ունենալով ինչ-ինչ քրէական եղելութիւններ, «վերեւներից» եկած պարտադրանքներ, ինչպէս եւ Արթուր Սարգսեանի մահուան պարագան, դժբախտաբար մեծ յոյսեր չի ներշնչեր, որ նախորդ ընտրութիւններու բաղդատմամբ յառաջընթաց մը արձանագրուի։ Երանի թէ սխալիմ, անշուշտ։

Փաթեթային, փուլային եւ մոռացուած պահեր

 ԺԻՐԱՅՐ ԼԻՊԱՐԻՏԵԱՆ

Մեր նորագոյն պատմութեան մէջ կան պահեր, որոնք, ըստ իս, ճակատագրական են եղել: Դրանցից շատերը քչերին են ծանօթ: Նման պահերի մասին դրանց մասնակիցներից ոմանք նոյնիսկ մոռացել են: Այլօք, եթէ յիշում են, յաճախ իրենց ձեւով են յիշում. կամ աղօտ, կամ յարմարեցուած` իրենց ներկայի քաղաքական պահանջներին: 

Հայաստանի եւ Լեռնային Ղարաբաղի համար ներկայ պահը կարեւոր է, եթէ ոչ ճակատագրական: Քաղաքական որոշ գործիչներ փորձեր են կատարում այդ նորագոյն անցեալի հետ համեմատութիւններ անել ու «պատմութիւնից դասեր քաղել»: Յաճախ այդ փորձերը ապարդիւն են, եւ, սովորաբար, անիմաստ: Երբեմն էլ նոյնիսկ վնասակար են: Երբ գործիչը պատմութիւնը կառուցում է իր քաղաքական ընթացքի արդարացման, այսօրուայ պէտքերի ու յարմարեցրած յիշողութեան շուրջ եւ կանխորոշում, թէ պատմութիւնից ինչ դաս է քաղում, այդ ընթացիկ պահանջմունքն է, որ որոշում է, թէ պատմութիւնն ինչպէս է ընթացել եւ ոչ հակառակը: Դժուար թէ մտային նման վարժանքը որեւէ մէկին օգտակար լինի, բացի այդ գործչից ու նրա ներկայացրած գաղափարախօսութիւնից կամ կուսակցութիւնից: Իսկ մեզ այսօր անհրաժեշտ են Հայաստանին ու Լեռնային Ղարաբաղին վերաբերող իրական հարցերի իսկական լուծումներ: 

«Ամենակարող երգի՞չ», թէ՞ ամենակարող նախագահ

ԱՐՄԷՆ ԱՌԱՔԵԼԵԱՆ

 

Հանրապետութեան նախագահ Սերժ Սարգսեանը Սեպտեմբերի 27-ին այցելել էր Հանրային Հեռուստաընկերութիւն` վերջինիս 60-ամեակի կապակցութեամբ: Այս մասին նախագահի աշխատակազմի տարածած հաղորդագրութիւնը գրեթէ սկսւում է նրանով, որ հեռուստաեթերի բովանդակային եւ տեխնիկական որակի բարձրացման, եթերային նոր քաղաքականութեան, աշխատանքային պայմանների բարելաւման, զարգացման հեռանկարի մասին Հանրային Հեռուստաընկերութեան գործադիր տնօրէնի ամփոփ զեկոյցի շրջանակներում անդրադարձ է կատարուել նաեւ հանրային լուրջ դժգոհութիւնների տեղիք տուած` Հանրայինի եթերով հեռարձակուող «Ամենակարող երգիչ» հաղորդմանը (*): «Հանրապետութեան նախագահը կարեւորել է մինչ հաղորդումների նախապատրաստումը ոլորտի մասնագէտների, հասարակութեան մէջ յարգանք վայելող եւ վաստակ ունեցող մտաւորականների հետ խորհրդակցելը, հանդիպումներ, քննարկումներ ունենալը, նրանց ցանկութիւններն ու լսարանի հետաքրքրութիւնները հասկանալը: ...Հանրային Հեռուստաընկերութեան պատասխանատուները վստահեցրել են հանրապետութեան նախագահին, որ աւելի յաճախակի կը դարձնեն այդպիսի հանդիպումները եւ աւելի ուշադիր կը լինեն հանրութեան արձագանքին»,-նշւում է պաշտօնական հաղորդագրութիւնում:

«Ուզում էք անկախ ապրէք, գնացէք՝ անկախ ապրէք, մեզանից ո՛չ փող, ո՛չ արիւն մի՛ ուզէք»

«Առաջին լրատուական»ի (www.1in.am) թղթակիցը հարցազրոյց մը ունեցած է քաղաքագէտ Արա Պապեանի հետ, Արցախի անկախութեան հռչակման 25-ամեակին առիթով՝ Ղարաբաղեան խնդրի եւ միջազգային ճանաչման հեռանկարներուն շուրջ։

Ինչու իրականում հրաժարական տուեց Յովիկ Աբրահամեանը

 ԱՐՄԷՆ ԱՌԱՔԵԼԵԱՆ

 

Վարչապետ Յովիկ Աբրահամեանը սեպտեմբերի 8-ին հրաժարական տուեց` այդ պաշտօնում ընդամէնը երկուսուկէս տարի մնալուց յետոյ: Նրա հեռացումը, սակայն, որեւէ կոնկրէտ, հասկանալի բացատրութեան չարժանացաւ: Աբրահամեանի հրաժեշտի ելոյթից տպաւորութիւն էր, որ նա հեռանում է նախագահից եւ ՀՀԿ-ից խռոված, արդարանալու, իր ուսերից կառավարութեան ձախողումների պատասխանատուութիւնը գցելու ակնյայտ ցանկութեամբ: Սակայն ոչ նրա եւ ոչ էլ նախագահի կողմից այդպէս էլ որեւէ բացատրութիւն չտրուեց, թէ ինչո՞ւ է վարչապետի փոփոխութիւնը տեղի ունենում խորհրդարանական վճռորոշ ընտրութիւններից ընդամէնը 6-7 ամիս առաջ, ո՞րն է նման շտապողականութեան օբյեկտիւ անհրաժեշտութիւնը եւ ի՞նչ խնդիր է լուծելու Կարեն Կարապետեանի նոր կառավարութիւնը: Իրականում այն, ինչ տեղի է ունենում ներկայումս, շատ աւելի խոշոր կուլիսային գործընթացի կամ օպերացիայի արարներից է: Իսկ Յովիկ Աբրահամեանի հրաժարականն ունի ոչ թէ մէկ, այլ մի քանի խորքային պատճառ:

«Եկել է եզրակացութիւններ կատարելու ժամանակը»

ԿԱՐՕ ԱՐՄԵՆԵԱՆ

 

Այս բառերով կը բնորոշէ նախագահ Սարգսեան ներկայ պահու սուր հրամայականը: Օգոստոս 1-ի իր յայտարարութեամբ, պր. նախագահը կը հաւաստիացնէ, որ Հայաստանի կառավարութիւնը որոշում կայացուցած է երկրէն ներս «դրական փոփոխութիւններու (պետական) օրակարգը» «բազմապատիկ արագութեամբ» առաջ տանելու: Պր. նախագահը նաեւ կը վստահեցնէ հանրութիւնը , որ ինք «այդ մասին շատ աւելի մանրամասն» պիտի արտայայտուի յառաջիկայ օրերուն: Նախագահական այս հաւաստիքը հացի պէս կենսական է այսօր, եւ ամբողջ հայութեան լսողութիւնը այսօր լարուած է դէպի այդ աւետաբեր մանրամասնութիւնը:

Արթուր Սաքունց. «Սերժ Սարգսեանը դեռեւս խնդիր ունի Հայաստանի Հանրապետութեան քաղաքացիների հետ»

ՀՌԻՓՍԻՄԷ ՋԵԲԵՋԵԱՆ

«“Սասնայ ծռեր” խմբի անդամները միանշանակ բացատրեցին յանձնուելը՝ խուսափել արիւնահեղութիւնից, որը կարող է անխուսափելի լինէր, եթէ շարունակէին մնալ: Իշխանութիւնները պատրաստւում էին գրոհի՝ յատկապէս ԱԱԾ-ի [Ազգային Անվտանգութեան Ծառայութեան] տարածած ամսի 30-ի յայտարարութիւնից հետո: “Սասնայ ծռեր” խումբը միանշանակ մնաց այն տրամաբանութեան մէջ, որ չի ուզում արյունահեղութիւն իրականացնել, ուղղակի սա քայլ էր, որը ելնում է նրանից, որ ցաւօք, ՀՀ-ում կուտակուած խնդիրների լուծման, փոփոխութիւնների համար այլ միջոցներն ու մեթոդներն արդիւնաւէտ չեն, չեն գործում: Անցած 14 օրերի ընթացքում իշխանութեան վարքագիծը միանշանակ դա հիմնաւորեց, որովհետեւ բացի ուժային գործիքներից այլ գործիքներ չտեսանք իշխանութեան կողմից»,- Հելսինկեան քաղաքացիական ասամբլէայի Վանաձորի գրասենեակի ղեկավար Արթուր Սաքունցը մեզ հետ զրոյցում այսպէս գնահատեց ՊՊԾ [պարեկա-պահակային ծառայութեան] գունդը գրաւած զինուած խմբի յանձնուելը:

«Սասնայ ծռեր»-ը պէտք է զէնքը ոչ թէ ՎԱՅՐ, այլ ՎԱՐ դնեն

ԹԱԹՈՒԼ ՅԱԿՈԲԵԱՆ

 

Այս տագնապալի եւ խռովայոյզ օրերին գրեթէ բոլորը՝ սկսած բանասիրական ֆակուլտետի նախկին ուսանող Սերժ Սարգսեանից մինչեւ Ազգային Անվտանգութեան Ծառայութեան եւ Ոստիկանութեան լրատուականն ու հայասատանեան ողջ լրատուադաշտը սխալ է գործածում «զէնքերը վայր դնել» կապակցութիւնը:

Բաղրամեան պողոտայում կատարուածը շարժման վերջը չէր

ԳԷՈՐԳ ԱՂԱԲԱԲԵԱՆ

Բաղրամեան պողոտայում կատարուածը կանխատեսելի էր: Պողոտայի սկզբնամաս հասնելուց յետոյ ցուցարարները միայն գիտէին, թէ ինչու են գնում նախագահական, նրանց նպատակն էր նախագահին ստիպել կասեցնելու ՀԾԿՀի կայացրած՝ էլեկտրաէներգիայի սակագինը բարձրացնելու որոշումը: Եթէ ցուցարարներն աւելի հասուն գտնուէին եւ առաջնորդուէին սթափ բանականութեամբ, այլ ոչ թէ զգացմունքներով, թերեւս, հաշուի կ՚առնէին, որ իրաւական առումով նախագահը ՀԾԿՀի կայացրած որոշումը կասեցնելու իրաւասութիւն չունի, եւ այդ պահանջի հասցէատէրը նա չէ: Եթէ նա նոյնիսկ նման հրահանգ իջեցնէր, գործելու էր Սահմանադրութիւնից դուրս: Չի կարող տրամաբանական լինել, որ մի դէպքում նախագահի կողմից պետական իշխանութեան մարմինների գործունէութեանը միջամտելը, ուղղորդելը լինի դատապարտելի, մէկ այլ դէպքում՝ ողջունելի:

Սերժ Սարգսեանի եւ Գագիկ Ծառուկեանի հակամարտութիւնը

Փետրուար 12ին տե­ղի ու­նե­ցած Հան­րա­պետա­կան կու­սակցու­թեան խոր­հուրդի նիս­տին, կու­սակցու­թեան նա­խագահ եւ Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսեան խստօ­րէն քննա­դատած է հա­մախո­հու­թեան կա­ռավա­րու­թեան իր եր­բեմնի գոր­ծընկե­րը, ըսե­լով թէ «Գա­գիկ Ծա­ռու­կեան քա­ղաքա­կան դե­րակա­տարը երկրի հա­մար դար­ձել է չա­րիք»։ Սարգսեան յայ­տա­րարած է, որ իր հրամանագ­րով նոյն օրն իսկ Ծա­ռու­կեան կը զրկուի Ազ­գա­յին Անվտան­գութեան Խորհուրդի ան­դա­մի կար­գա­վիճա­կէն: «Երկրի անվտան­գութեան բարձ­րա­գոյն մար­մի­նը կի­նոթատ­րոն չէ, որ ով երբ ցան­կա­նայ գայ, երբ չցան­կա­նայ՝ չգայ», ըսած է Սարգսեան, միաժա­մանակ նշե­լով, որ Ծա­ռու­կեան 2013-2014ին Ազ­գա­յին Ժողովի գու­մա­րած 145 նիստե­րէն մասնակցած է միայն 4ին: «Եթէ նա այդ աս­տի­ճանի ար­հա­մար­հում է իր ընտրող­նե­րին եւ Ազ­գա­յին Ժո­ղովի դե­րը, մենք դրա իրա­ւունքը չու­նենք. մենք պատասխանատու ենք Հայաստանի Հանրապետութեան իւ­րա­քան­չիւր քա­ղաքա­ցու իրաւունքնե­րի հա­մար։ Մեր պատ­գա­մաւոր­նե­րը վա­ղուա­նից կը նա­խաձեռ­նեն նման անհե­թեթ վի­ճակին վերջ տա­լու հա­մար անհրա­ժեշտ քայ­լե­րը», աւել­ցուցած է ան: