Այցերու գումար - Total Pageviews - Total de visitas

27.3.17

Second Annual Armenian Genealogy Conference Takes Place in Detroit

Amanda Berger
 
The second annual Armenian Genealogy Conference took place at the University of Michigan-Dearborn on March 18, while several related events were held in the Detroit area throughout the weekend. The conference was sponsored by the Armenian Research Center at the University of Michigan-Dearborn and co-sponsored by the Cultural Society of Armenians from Istanbul, the Nor Keghi Association, and the National Association for Armenian Studies and Research (NAASR). Over 250 people from 18 states attended the conference.

24.3.17

With Rhinoplasty on the Rise, Whither the Armenian Nose?

Iris Molenaar
 
The Armenian nose is a source of national pride, sometimes said to be like the country’s impressive mountains: high, proud, and honest.
But what looks good in a landscape painting does not necessarily meet today’s global beauty standards. And increasingly, Armenians – especially young women – are opting for rhinoplasty in an effort to conform to the idealized Western appearance.
“As a country, we try to be Western, and this applies to the beauty standards, too,” said Kristina Grigoryan, who has practiced plastic surgery in Yerevan for 16 years. “We are still proud of being Armenians, but less proud of having such features.”

23.3.17

Patriarch election saga drags on for Turkey's Armenians

Orhan Kemal Cengiz
Translated by Sibel Utku Bila
 
When Armenian Patriarch Mesrob II Mutafyan, the spiritual leader of Turkey’s Armenians, fell ill in 2008, few would have thought that the debate on how to elect a new patriarch would drag on for years. Yet, ever since then, heated debates and divisions have haunted the Armenian community.
Summary Turkey’s Armenian community has remained without an active patriarch for years as Ankara uses a legal vacuum to interfere in its religious affairs.

17.3.17

Armenia’s rising tech scene: The new Silicon Valley of the former Soviet Union

Gev Balyan
 
Armenia was once the center of IT innovation for the USSR. A turbulent history has stifled the economy, but things are starting to look up for the Caucasus republic. A highly-skilled, post-soviet engineering workforce and a diaspora of advocates, combined with new government initiatives, are igniting renewed growth in Armenia’s IT sector. These businesses are creating new technologies — from award-winning mobile apps to world-first presentation tools — recognized across the globe and many startups are making their way to the US.
The Armenian tech industry is growing at an annual rate of 20 percent, greatly exceeding the country’s two percent economic growth. Annual tech revenues from some 400 IT companies make up $475 million and by 2018, it is estimated this industry will be the dominant sector driving new wealth for the economy.

13.3.17

Caucasus Women Demand Power, Not Flowers

Giorgi Lomsadze
 
In the South Caucasus, International Women’s Day is still largely about men offering flowers, candies and compliments to their mothers, wives and significant female others. But many women in the region are now saying that they want “rights, not flowers.”
Throughout the post-Soviet part of the world, March 8 has long ranked as a bit of a Soviet Valentine’s Day. In keeping with that tradition, Russia’s Vladimir Putin this year panegyrized women’s beauty and grace, and threw in a poem for good measure. “Woman is with us when we are born; woman is with us in our final hour; woman is the flag we fight for,” the Kremlin boss rhapsodized, borrowing lines by the 19th-century Russian symbolist poet Konstantin Balmont.
Caucasus leaders avoided poetry, but their governments did have other offerings.

11.3.17

The Ottoman Lieutenant movie review: erasing the past with sleight of cinematic hand

MaryAnn Johanson

“In a land on the brink of war,” goes the marketing tagline of the odious The Ottoman Lieutenant, “the most dangerous place to be is in love.” That would not be true in, shall we say, the best of wars, if there is such a thing. But here, young American nurse Lillie (Hera Hilmar: Anna Karenina), volunteering at a hospital in a remote region of the Ottoman Empire, finds herself in the middle of World War I and the genocide of Armenians by the Turks. Except the latter is not happening here at all! This propagandistic production, financed primarily from Turkey — the government of which has a longstanding policy of denying that any genocide upon Armenians was ever committed — would like us to believe that 1.5 million Armenians were not exterminated with deliberate precision by the Ottoman Empire, but that it was just war and, you know, people die. *shrug*

The Ottoman Lieutenant

Glenn Kenny

It is probably no accident that the title of this film uses a verbal pattern identical to that of “The English Patient,” that is, definite article, adjective (a specific kind of adjective, actually—a demonym), descriptive noun. Like “The English Patient,” “The Ottoman Lieutenant” is a tale of war and of love torn apart by war. The simple title has an air of mystery too it, whether you understand “Ottoman” to refer to a member of a disbanded empire or to a padded stool.

Poorly Acted ‘Ottoman Lieutenant’ Also Glosses Over Genocide

Richard Roeper


The most objectionable thing about “The Ottoman Lieutenant” isn’t the flat acting or the cliché of a wartime romance triangle or the cheap and schmaltzy score.
It’s the revisionist history of the Armenian Genocide.
Set mostly in and around the Anatolia region of Turkey during World War I, “The Ottoman Lieutenant” almost completely glosses over the Empire’s systematic elimination of some 1.5 million Armenians, including women, children, the elderly and the infirm — an epic-scale atrocity the Turkish government denies to this day.

10.3.17

Օսմանահայե՞ր. այո՛, օսմանահայեր (Կարօ Արմէնեանի յօդուածին առթիւ)

ՎԱՐԱԳ ԳԵԹՍԵՄԱՆԵԱՆ

Երկար ժամանակ է, որ կ’ուզէի այս յօդուածը գրել, բայց վերջերս քանի մը ընկերներու հետ զրուցելէ ետք անդրադարձայ, որ պահը հասունցած է, որ միտքերս սոյն գրութեան միջոցով ներկայացնեմ եւ դնեմ հանրութեան քննարկման հարթակի վրայ:
16 Մարտ 2015-ին «Օսմանահայեր» խորագրով իր յօդուածին մէջ Կարօ Արմէնեան խստիւ կը քննադատէ եւ կ’ըմբոստանայ օսմանահայեր եզրի օգտագործման դէմ` վիճարկելով, որ այս երեւոյթը միայն օրինական շղարշ մը կը կապէ Թուրքիոյ ցեղասպանական անցեալին եւ ժխտողապաշտ մեքենային: Կը մէջբերեմ յօդուածագիր ընկերոջս տողերը. «Վերջերս փորձեր կ’ըլլան արեւմտահայութիւն (Western Armenians) եզրը օսմանահայութիւն անհեթեթութեամբ փոխարինելու: Այս երեւոյթը առայժմ կը դրսեւորուի անգլիագիր յօդուածագրութեան եւ հրապարակային ելոյթներու մէջ եւ սակայն հետզհետէ կը թափանցէ համացանցային կայքերու լաբիւրինթոսէն ներս եւ կը ձեւաւորէ իր եզրաբանական նստուածքը: Ասիկա ոչ միայն կոպիտ սխալ մըն է եւ մեղանչում մը` պատմական ճշմարտութեան դէմ, այլեւ վիրաւորական պիտակաւորո՛ւմ մը` մեր ժողովուրդի հասցէին: Այն, ինչ տեղի կ՛ունենայ, բացայայտ դիմազեղծումն է մեր մշակութային ժառանգութեան. ինքնութեան ջա՛րդ մը` իր բոլոր եպերելի հետեւանքներով»: Այս կարճ պարբերութեան մէջ կան կարեւոր, բայց եւ այնպէս վիճարկելի գաղափարներ, որոնց մէկ առ մէկ պիտի անդրադառնամ` նպատակադրելով ցոյց տալ, որ  Արմէնեանի այս մօտեցումը հիմնաւորուած չէ եւ պատմաքաղաքական առումով վտանգաւոր կամ զազրելի ոչինչ կայ օսմանահայեր եզրի օգտագործման մէջ:

Օսմանահայեր...

ԿԱՐՕ ԱՐՄԵՆԵԱՆ

Վերջերս փորձեր կ՛ըլլան «արեւմտահայութիւն» (Western Armenians) եզրը «օսմանահայութիւն» (Ottoman Armenians) անհեթեթութեամբ փոխարինելու: Այս երեւոյթը առայժմ կը դրսեւորուի անգլիագիր յօդուածագրութեան եւ հրապարակային ելոյթներու մէջ եւ սակայն հետզհետէ կը թափանցէ համացանցային կայքերու լաբիւրինդոսէն ներս եւ կը ձեւաւորէ իր եզրաբանական նստուածքը: Ասիկա ոչ միայն կոպիտ սխալ մըն է եւ մեղանչում մը` պատմական ճշմարտութեան դէմ, այլեւ վիրաւորական պիտակաւորո՛ւմ մը` մեր ժողովուրդի հասցէին: Այն, ինչ տեղի կ՛ունենայ, բացայայտ դիմազեղծումն է մեր մշակութային ժառանգութեան. ինքնութեան ջա՛րդ մը` իր բոլոր եպերելի հետեւանքներով: