Այցերու գումար - Total Pageviews - Total de visitas

30.6.13

Los logros de Turquía

Eduardo Kozanlián
En un reciente artículo (*), Jeffrey D. Sachs menciona los éxitos económicos y la disminución de la desigualdad en Turquía, rodeada por un "vecindario complicado", entre cuyos países nombra a Chipre y Armenia(**). Según su perspectiva, todos estos logros se ven acompañados por una diplomacia equilibrada (***). Es evidente que el señor Sachs sólo dice lo que le conviene a los intereses que representa. ¿No sabe acaso que Turquía es invasora ilegítima de la isla de Chipre? ¿Desconoce que el Estado turco-otomano y luego su continuadora jurídica, la República de Turquía, fueron fundados sobre el crimen de genocidio contra los pueblos armenio, asirio, griego, y sobre la base de la usurpación territorial y económica? ¿Sabe que en Turquía se glorifica a los genocidas? Como ejemplo: el genocida Talaat Pashá tiene su mausoleo en plena Estambul. Pese a que luego del fin de la Primera Guerra Mundial, la Corte Marcial turca lo juzgó in absentia y lo condenó a muerte, avenidas y hasta escuelas de la Turquía actual llevan el nombre de este genocida. Imaginemos por un instante un colegio en Berlín llamado Adolf Hitler; o en la Argentina, un mausoleo Jorge Rafael Videla. Turquía es, además, el país del mundo con más periodistas y profesionales de la comunicación presos. Como ejemplo recordemos el asesinato del periodista armenio Hrant Dink en 2007.

La bodega más antigua del mundo

¿Sabías que los restos más antiguos de lo que fuese una instalación completa dedicada a la elaboración del vino fueron hallados en Arení, al sur de Armenia y datan de más de 6000 años de antiguedad? La especie de uva es la "vitus vinífera". En este artículo te contamos todos los detalles.


El descubrimiento, realizado por un equipo de arqueólogos de la Universidad de California (UCLA ) en el año 2011 y que tuvo lugar en el sur de Armenia, se trata de una excavación que muestra una imagen de una sociedad compleja donde los asistentes a un entierro tomaban un vino especial hecha en un cementerio que estaba en una cueva, según la revista Journal of Archaeological Science.


29.6.13

An Armenian Named Talaat

Khatchig Mouradian
 
Talaat is the son of an Armenian Genocide survivor.
I first met him on a cold January day in Lice (pronounced Leejeh), a district near Diyarbakir perched on layer upon layer of violence—first against the Armenians, then the Kurds.
It was a day before my scheduled speech at a conference in Ankara.
His family gave us a warm welcome. After all, I was friends with Talaat’s brother, who had recently changed his Muslim name to Armen, and was taking Armenian language courses in nearby Diyarbakir.

28.6.13

Elogio de la ignorancia

Vartán Matiossián
 
Un participante del simposio sobre la Diáspora realizado el 27 de abril ppdo. en la Universidad de Southern California, en Los Angeles, nos escribió unos días después:
"La ‘mejor’ sugerencia del simposio sobre la diáspora en L.A. vino de un miembro de la audiencia: como la ortografía del armenio occidental es difícil, y el alfabeto armenio no se usa en Internet, ¿por qué no eliminar el alfabeto armenio y empezar a usar la escritura latina, como hizo nuestro vecino? (...) Y hablaba en serio...”
Habíamos leído y polemizado sobre una “seria” sugerencia de este tipo, proveniente de Montevideo, hace unos veinte años. Para decirlo en términos relativamente suaves, la falta de seriedad de esta “sugerencia” y de cualquier otra similar que dé vueltas en cualquier rincón de la Diáspora causa espanto.
¿Por qué?

27.6.13

Հայաստան եւ realpolitik

Ժ.Չ.

Հայաստանի ընտրութիւններէն ետք, Հանրապետական կուսակցութեան բացարձակ «յաղթանակ»ի գինը այսօր կը վճարէ Հայաստանի հանրապետութիւնը եւ իր հետ՝ Արցախն ու Սփիւռքը։ Դեռ հազիւ մէկ ու կէս ամիս անցած Երեւանի քաղաքապետական ընտրութենէն, ահա «ռէալփոլիթիք»ի բոլոր հետեւորդները, Սերժ Սարգսեանի պաշտպանները, որոնց համար Սերժիկը ճիշդ անձն էր, որ գիտէր ռուսին հետ խօսիլ իր լեզուով, միաժամանակ բանակցիլ՝ եւրոպացիներուն հետ՝ անոնց լեզուով, այսօր ալ նոյն անմեղութեամբ կը դիտեն «ռէալփոլիթիք»ի միւս երեսը՝ ռուսական կազի գինին 68 տոկոսի յաւելումը, Գազպրոմ ընկերութեան կողմէ ՀայՌուսԳազԱրդ-ի (Հայաստանի մէջ կազի բաշխիչ ցանցերու սեփականատէր ընկերութիւնը) մէջ պետութեան մնացեալ 20 տոկոսի շահաբաժինի գնելու մասին բանակցութիւնը, իրանական կազի գինին մասին գաղտնապահութիւնը, Ատրպէյճանին մէկ միլիառ արժողութեամբ ռուսական զէնքի վաճառքի ընկալումը, վարչապետին եւ Արարատեան թեմի առաջնորդի «օֆշոր» ընկերութեան յայտնաբերումը, որ տուրքերէ խուսափումի միջոց է, այսինքն՝ պետական եկամուտի կողոպուտ, Ազգային Ժողովի մէջ Վերահսկիչ պալատի նախագահ՝ Իշխան Զաքարեանի ներկայացուցած 2012ի հաշուետուութիւնը, ուր բացէ ի բաց կ՚ընդգծուի կառավարութեան կողմէ պետական պիւտճէի 70 առ հարիւրի կողոպուտը նախարարութիւններու կողմէ, Ազգային Ժողովի նախագահին եւ վարչապետին՝ երկրին հարստութիւնը կողոպտելու մեղքով իրարու յղած ամբաստանութիւնները։

24.6.13

Մեր լեզուն թողել ենք 20-րդ դարում

ԱՐՄԷՆ ԲԱՂԴԱՍԱՐԵԱՆ
Վերնագիրը, որ բացում է սոյն յօդուածը, որեւէ հեգնանք չի պարունակում իր մէջ:  Իրականում այն հրաւէր է` մտորելու մեր օրերում բաւականին բազմաշերտ մի խնդրի` այն լեզուի մասին, որ մենք կրում ենք, աւելի ճիշդ` տարբեր ոլորտներում նրա կիրառելիութեան մասին, եւ խնդրի բազմաշերտութիւնը կապուած է հէնց դրա հետ: Սկզբից եւեթ ցանկանում եմ ընթերցողին խնայել այսօրուայ եթերից հնչող գռեհիկ հայերէնի մասին չարչրկուած դատողութիւններից, այդ մասին առանց ինձ էլ շատ խօսողներ կան, թէեւ բոլորս ենք ականատես, որ սայլը յամառօրէն տեղից չի շարժւում: Աւելին` արդեօ՞ք խնդիրը չունի աւելի խոր պատճառներ, որոնց մասին նոյնիսկ չենք էլ մտածել: Այն դիտարկումները, որ անելու եմ ստորեւ, յուսով եմ գոնէ մասամբ լոյս կը սփռեն այդ պատճառների վրայ:

23.6.13

Una discusión franca sobre la F.R.A.



Suzanne Khardalián
Traducción de Vartán Matiossián

Al analizar un desafío organizacional clave para partidos políticos en general y particularmente la social democracia en Armenia, es un hecho bien establecido por ahora que los partidos social democráticos, incluida la Federación Revolucionaria Armenia, en su mayor parte son incapaces de abordar a los ciudadanos.

A Frank Discussion about the A.R.F.

Suzanne Khardalian
 
In analyzing a key organizational challenge for political parties in general and particularly social democracy in Armenia it is a well established fact by now that social democratic parties, including the Armenian Revolutionary Federation, are for the most part unable to engage the citizens.

21.6.13

¿La policía turca rompe lápidas armenias para reprimir manifestantes?

Vartán Matiossián

“Gran número de usuarios de redes sociales informaron que durante las protestas contra el gobierno de Erdogan en Turquía, las fuerzas policiales rompieron el cerco de un cementerio armenio católico que data de 1865 ubicado en Sisli, Estambul, destrozando centenarias lápidas para utilizarlas como barricadas o arrojar sus trozos a los manifestantes”, informó la agencia Panarmenian de Ereván el 17 de junio.

Անտէր չեն մեր տղաքը

ԲԱԳՐԱՏ ԷՍԴՈՒՔԵԱՆ
 
 Գերմանացի վարչապետուհի Անժէլա Մէրքէլի հետ հանդիպումի մը ընթացքին «Էնթէկրասիոն եահ, ասիմիլասիոն նայն», ըսած էր Թուրքիոյ վարչապետ Էրտողան։ Մէրքէլ, որպէս եւրոպացի, դժուարացած էր իր թուրք պաշտօնակցին մատնանշածը ընկալելու։ Մինչդեռ պարզ էր Էրտողանի խօսքը։ Ան յատկապէս օտար երկրի մէջ ապրող իր հայրենակիցներուն խորհուրդ կու տար ապրած երկրի պայմաններուն եւ կենցաղին ընտելանալ, բայց իրենց ինքնութիւնը պահել։

«Մեծ անարգանք՝ հայոց գերեզմանատան հանդէպ»

Թուրք մա­մու­լի որոշ անուններ այս խո­րագի­րով կու տա­յին լու­րը, անդրա­դառ­նա­լով շաբաթա­վեր­ջին Պոլ­սոյ մէջ տե­ղի ու­նե­ցած խռո­վու­թիւննե­րուն դրուագ­նե­րէն մէ­կուն:
Ընդդիմադիր ճա­կատի վերոնշեալ թեր­թե­րը կը գրէին, թէ ցու­ցա­րար­նե­րը ցրուելու հա­մար, թրքա­կան ապա­հովու­թեան ու­ժե­րը «ֆութպո­լի դաշ­տի մը նման, անար­գե­լով՝ մտան Շիշլիի Հա­յոց գե­րեզ­մա­նատու­նը, ծու­ղակ լա­րեցին եւ ժո­ղովուրդին վրայ ար­տա­սուա­բեր ռումբեր ար­ձա­կեցին»։

Turkey in Turmoil


Prime Minister Recep Tayyip Erdogan had many opportunities over the last three weeks to resolve the political crisis in Turkey peacefully and quickly. However, with almost every statement and directive he has made the situation worse, increasing concerns at home and abroad over his authoritarian tendencies and Turkey’s future as a democratic model in the Muslim world.

In Istanbul's Heart, Leader's Obsession, Perhaps Achilles' Heel

Michael Kimmelman


On a normal day, Taksim Square is a mess of buses and crowds, a tangle of plazas, streets, shops and taxi horns. Turkey’s prime minister, Recep Tayyip Erdogan, is determined to clean it up and make it into a pedestrian zone, with a new mall, mosque and tunnels for traffic to move underground.       
The outrage in response has filled the square with noisy, angry, determined protesters. At midday, the muezzin’s call to prayer now mixes with the chants of union workers and bullhorn speeches from the Anti-Capitalist Muslims. At night, drummers and singers agitate the throngs until dawn.       
After Tahrir Square in Egypt and Zuccotti Park in New York, Taksim is the latest reminder of the power of public space. The square has become an arena for clashing worldviews: an unyielding leader’s top-down, neo-Ottoman, conservative vision of the nation as a regional power versus a bottom-up, pluralist, disordered, primarily young, less Islamist vision of the country as a modern democracy.

20.6.13

First Permanent Program in Armenian Archaeology and Ethnography to Be Established at UCLA


Margaret Macdonald
The UCLA Cotsen Institute of Archaeology has received a $2 million gift from UCLA alumna Zaruhy Sara Chitjian to establish the first permanent research program in Armenian archaeology and ethnography at a major American university.
Chitjian also donated a significant collection of artifacts, documents and books related to the history and material culture of Armenia and to the Armenian diaspora after the Armenian genocide of 1915-23.

19.6.13

Postcard from Turkey

Thomas Friedman
 
ISTANBUL — Having witnessed the Egyptian uprising in Tahrir Square in Cairo in 2011, I was eager to compare it with the protests by Turkish youths here in Taksim Square in 2013. They are very different. The Egyptians wanted to oust President Hosni Mubarak. Theirs was an act of “revolution.” The Turks are engaged in an act of “revulsion.” They aren’t (yet) trying to throw out their democratically elected Islamist prime minister, Recep Tayyip Erdogan. What they’re doing is calling him out. Their message is simple: “Get out of our faces, stop choking our democracy and stop acting like such a pompous, overbearing, modern-day Sultan.”    

Hacia una primavera turca

Bernard-Henri Lévy
Traducción de José Luis Sánchez-Silva
 
Es extraña la forma en que la historia vacila, cobra forma, se acelera y, de pronto, cristaliza.
A Recep Tayyip Erdogan se le ha tolerado todo durante los últimos 10 años.
Se le han tolerado los arrestos de periodistas e intelectuales, las arbitrariedades y el terror cotidiano.
Se le ha tolerado el cierre de establecimientos de venta de bebidas so pretexto de atentar contra la salud pública y las condenas por blasfemia contra escritores, humoristas y pianistas.
En nombre del “islam moderado” que se suponía representaba, se han aceptado los brotes de antisemitismo y la negativa obstinada, delirante, a apenas unos meses de su centenario, a reconocer el genocidio armenio.
Nadie quería ver la represión contra los kurdos y otras minorías.
Nadie quería admitir que, antes de que Europa le recordase las condiciones —no solo económicas, sino políticas y morales— exigidas a cualquier candidato a la integración en la UE, él, Erdogan, ya había decidido dar la espalda al Viejo Continente y a los valores que este representa y encarna.

Պայքարը ներսէն. «Նոր Զարթօնք»ը կը խօսի Սփիւռքին

ԱՐԱԶ ԳՈՃԱՅԵԱՆ
 

Պոլսոյ «Կեզի» զբօսայգիին պարփակած ուժը հանդէս եկաւ որպէս հաւաքականութիւնը միացնող գործօն` շնորհիւ իր ընծայած հանրային տարածքին, ուր Թուրքիոյ տարբեր գաղափարախօսութիւններու պատկանող քաղաքացիները միացան նախ որպէս բնութիւնը պահպանող գործիչներ եւ ապա, լայնցնելով կարկինը, որպէս Էրտողանին քաղաքականութեան դէմ բողոքող ժողովուրդ: Այս հաւաքականութեան մաս կազմող Պոլսոյ հայ  «Նոր Զարթօնք»(1) շարժումին գործունէութիւնը ընկերային ցանցերուն շնորհիւ ա՛լ աւելի հասանելի դարձաւ մեզի` սփիւռքահայերուս:

18.6.13

Մահ բանաստեղծ Աբրահամ Ալիքեանի

ԼԵՒՈՆ ԱՐՏԱԶԵԱՆ
 
Շաբաթ, Յունիս 15ին, 85 տարեկան հասակին, Պէյրութի մէջ իր մահկանացուն կնքած է բանաստեղծ ու թարգմանիչ Աբրահամ Ալիքեանը, որ տարիէ մը ի վեր փոխադրուած էր Պուրճ Համուտի ազգային ծերանոցը։ Անոր յուղարկաւորութիւնը տեղի ունեցած է Յունիս 17ին եւ մարմինը ամփոփուած է Պուրճ Համուտ ազգային գերեզմանատան մէջ։
Աբրահամ Ալիքեան ծնած էր Ալեքսանտրէթ, 1928ին։ Իր ուսումը ստացած էր Պէյրութի հայ ճեմարանին մէջ, 1947ին ներգաղթելով Հայաստան։ Սակայն, ստալինեան ժամանակի բռնաճնշումներուն հետեւանքով, որոնց զոհերէն եղած է 25ամեայ ներգաղթող բանաստեղծ Անդրանիկ Թէրզեանը՝ 1952ին, Ալիքեան փոխադրուած է Մոսկուա, ուր ապրած է յաջորդ քառասուն տարիներուն՝ իր գրական եւ ուսուցչական գործունէութիւնը շարունակելով հոն մինչեւ խորհրդային վարչակարգին փլուզումը։ Այնուհետեւ հաստատուած է Պէյրութ։ Ալիքեան պարտադրուած է արեւելահայերէն գրել՝ Հայաստան ու Ռուսաստան ապրած տարիներուն, իսկ Պէյրութ հաստատուելէ ետք կրկին վերադարձած է արեւմտահայերէնի։ Իր սեփական հատորներուն կողքին, ան հրատարակած է նաեւ բազմաթիւ թարգմանութիւններ ֆրանսերէնէ։

Վ.Մ.
  


17.6.13

El Papa y el genocidio armenio

Para quienes conocemos la trayectoria personal del papa Francisco y muy particularmente su amplísima, generosa y permanente visión y actitud de perfiles ecuménicos no resulta demasiado sorprendente que el Pontífice procure, de muy distintas maneras, acercarse constantemente a los líderes religiosos provenientes de todos los rincones del mundo.

Turkey’s False Nostalgia

Edhem Eldem
 
The demonstrators who have filled the streets of Istanbul and other Turkish cities for nearly three weeks complain that Prime Minister Recep Tayyip Erdogan’s Justice and Development Party, known as the A.K.P., has adopted an increasingly authoritarian attitude that threatens basic freedoms. They also resent his tendency to meddle in the personal lives of citizens — by condemning abortion or trying to control the sale and consumption of alcohol.       

The Crack Down of the Model of Islamic Democracy

Tim Arango
Sebnem Arsu
Ceylan Yeginsu
 
Turkish Police Storm Park Occupied by Protesters
After 18 days of antigovernment demonstrations that presented a broad rebuke to the country’s leadership, [Turkish] Prime Minister Recep Tayyip Erdogan ordered the riot police to storm the center of the protest movement in Gezi Park on Saturday, June 15 evening, setting off a night of chaos in downtown Istanbul.

The Southern Caucasus Is Turning into a Russian Playground

Aleksandra Jarosiewicz
 
Tension has been rising in the Southern Caucasus over the past few months. This is primarily an effect of the upcoming presidential elections in Georgia and Azerbaijan (October) and the fact that another stage bringing the region closer to the European Union is approaching finalisation. This move towards the EU is to be symbolised by the Eastern Partnership summit in Vilnius (November) and the initialling of the Association Agreements between the countries from this region and the EU. The process of determining the final shape of the Southern Gas Corridor, a strategic project for the EU, is also underway.

16.6.13

Revealed: William's Indian ancestry

Mario Ledwith
DNA testing has revealed that Prince William will become the first British monarch of Indian ancestry.
A clear genetic line has been drawn between the Duke of Cambridge and a half-Indian woman, potentially marking him as the first King whose bloodline is descended from the country.
Analysis of saliva samples on relatives of Prince William revealed the link between the second in line to the throne and a distant relative from his mother’s family.

Doomed Indian Love Story Had Happy End for the Daughter

David Brown
 

It was the anguished plea of a desperate wife and mother as Eliza  Forbes wrote: “Our beloved Kitty and Alexander thank God they are in good health and often hope to see their beloved father.”
The letter was addressed to Theodore Forbes, a wealthy Scottish  merchant who had made his fortune in India in the early 19th century.
Eliza’s appeal was the culmination of their romantic yet tumultuous  love story, which was ultimately doomed by the social attitudes to  race and marriage in colonial India. Their descendant is now second in line to the British throne.

15.6.13

The Armenian Genocide and the Indians

                                                                                    Artsvi Bakhchinyan
                                                                                      Translated by Donald Abcarian

With the approach of the centenary of the Armenian genocide ever new incidents and details continue coming to light, these often touching on unexpected subjects and geographic settings. Last year, in a visit to Yerevan to take part in the "Strategies of (Un)Silencing" conference,(*) the famous contemporary Indian writer Amitav Ghosh presented a lecture from his work, "Shared Sorrows: Indians and Armenians in the prison camps of Ras al-Ain, 1916-1918," and it came as a major revelation to all of us.(**)

14.6.13

An Urgent Problem Whose Urgency is Fading

Edmond Y. Azadian
 
An A.R.F. political thinker named E. Agnouni has encapsulated the Armenian people’s propensity to emigrate away from their native land by a perfectly rhyming sentence in Armenian: «Հայը ամէն տեղ է փնտռում ապաստան, բացի այն տեղից որը կոչւում է Հայաստան» (“Hayeh Amen tegh eh penderoom apastan, batsi ayn teghits voreh kochvoom eh Hayastan,” The Armenian is seeking a haven in all places but the place called Armenia.)

13.6.13

Թաքսիմի «Գեզի» այգին եղել է հայկական Սուրբ Յակոբ գերեզմանոցի տարածք

ՅԱԿՈԲ ՉԱՔՐԵԱՆ

Երէկ առաւօտեան Ստամբուլի Թաքսիմ հրապարակի «Գեզի» զբօսայգում ցուցարարները վերստին բախուեցին ոստիկանութեան հետ: Բորբոքուած կրքերը չեն հանդարտւում, ոչ էլ կը հանդարտուեն, որքան էլ վարչապետ Էրդողանն այսօր ընդունի բողոքի ցոյցերը համակարգող «Թաքսիմի պլատֆորմ»ի ղեկավարներին: Խնդիրը այգու հատման ենթակայ ծառերը, այսինքնՙ բնապահպանութիւնը չէ, այլ աշխարհիկ քեմալականների հակազդեցութիւնը իսլամամէտ կառավարութեանը, որը դրսեւորւում  է վարչապետ Էրդողանի Թաքսիմ հրապարակը վերակառուցելու նախագծի շուրջը:

The Gezi Park of Taksim Square Was the Place of the Surp Hagop Armenian Cemetery

Hakob Chakerian
Translated by Vartan Matiossian
 

Yesterday morning the demonstrators clashed again with the police in the Gezi Park of Taksim Square, in Istanbul. The inflamed passions do not and will not calm, even when today Prime Minister Erdogan meets with the leaders of the "Taksim Platform," the group that coordinates the protests. The problem are not the trees of the park, namely, it is not ecological, but the reaction of the secular Kemalists against the Islamist government, which is being expressed in Prime Minister Erdogan's project to rebuild Taksim Square. 

12.6.13

Փողոց մը՝ Կոստան Զարեանի անունով

Այս բաց նամակը, որ լոյս տեսած է «Ազգ» օրաթերթին մէջ, ըստ խմբագրութեան հաւաստիացումին ստորագրուած է երկու տասնեակ արուեստագէտներու եւ մտաւորականներու կողմէ։ Սրտանց կը մաղթենք, որ այս դիմումը տեղ հասնի, թէեւ ցաւով պէտք է յայտնել, որ խորհրդային վարչակարգի փլուզումէն աւելի քան քսան տարի ետք ,երբ Կոստան Զարեանի գրականութեան «վերադարձը» արդէն լիարժէք փաստ է, տակաւին անհրաժեշտ է «դիմում» ընել, որպէսզի հայ գրականութեան կարկառուն դէմքերէն մէկը մեծարուի «մեծ գրողին վայել» փողոցի մը անունով, երբ անոր անուանակից (ու գրականօրէն քանիցս նուազ կարեւոր) Նայիրի Զարեանը ունի փողոց, դպրոց եւ յուշարձան, իսկ խորհրդային շրջանէն մեզի «ժառանգ» մնացած են երկու փողոցներ Բարբիւսի (Henri Barbusse) եւ Ֆուչիկի (Julius Fucik). այս երկու գրողներուն  հիմնական արժանիքը համայնավար եղած ըլլալն է (Ֆուչիկը գնդակահարուած է նացիներու կողմէ՝ Չեխիոյ մէջ, 1943ին), իսկ Պարպիւսի պարագային՝ «Կրակը» անունով հակապատերազմական վէպը հրատարակած ըլլալը 1916ին։ 2005ին Կոստան Զարեանի անունով մկրտուած թիւ 117 դպրոցը ցարդ անոր անունը յիշատակող միայկ հանրային վայրը կը մնայ Երեւանի մէջ։ Հետաքրքրասէրները կրնան կարդալ «Գրողների անունակոչումներով ցանկ»ը, որ կ՚ընդգրկէ բոլոր օտարազգի եւ հայ գրագէտները, որոնց անունով մկրտուած են դպրոցներ, դպրոցներ, յուշարձաններ կամ հաստատութիւններ (www.yerevan2012.org 
 

11.6.13

The Case Against Legitimizing Genocide Deniers: Scholars Speak Up

[The] willingness to ascribe to the deniers and their myths the legitimacy
of a point of view is of as great, if not greater,
concern than are the activities of the deniers themselves.
—Deborah Lipstadt

The participation of a number of Armenian studies and genocide studies scholars (*) in the conference “The Caucasus at the Imperial Twilight” in Tbilisi, Georgia, organized by Prof. M. Hakan Yavuz of the University of Utah and sponsored by the Turkish Coalition of America (TCA) has generated a controversy in the diaspora as well as in Armenia over the enabling of genocide denial.
The individual and organization at the heart of this conference have for much of the past decade been actively engaged in efforts to extend denial of the Armenian genocide into academia as well as in the political realm in North America.

Հայաստանցի գիտնականները չեն մասնակցել հակահայկական կազմակերպութիւնների կողմից հովանաւորուած գիտաժողովին

Հայաստանցի գիտնականները նպատակայարմար չեն համարել մասնակցել թուրքական եւ ադրբեջանական հակահայկական կազմակերպութիւնների կողմից հովանաւորուած գիտաժողովին: Պատճառն աւելի վաղ ուղարկուած հրաւէրի ու գիտաժողովի ձեւաչափի անհամապատասխանութիւնն է:
Գիտաժողովը բացուել է Յունիսի 5-ին Թբիլիսիում: Դրան հրաւիրուած են եղել 10-15 հայ գիտանականներ ինչպէս Հայաստանից, այնպէս էլ Սփիւռքից (*):

Interview with Jirair Libaridian about Turkish Conference in Tbilisi

Asbed BEDROSSIAN (GROONG): We have a sense of a brewing controversy related to a conference on Turkish studies in Georgia this month. We understand that you will be participating in that conference; indeed you will be the first keynote speaker. Can you tell us something about that conference?
Jirair LIBARIDIAN: Sure. This is the fourth conference of the University of Utah Turkish Studies Project. They have held others in different parts of the world before. This one will take place with the partnership of Tbilisi State University, in Tbilisi, early June. The theme of the conference is quite intriguing: "The Caucasus at Imperial Twilight: Nationalism, Ethnicity and Nation-Building (1870s-1920s)." There will be some 80 papers presented by known and upcoming scholars.
I was invited to participate in these series for the first time; after much thought, deliberation and consultation with some colleagues, I accepted the invitation.

Interview with Ara Sarafian

The following interview with historian Ara Sarafian, director of the Gomidas Institute (London), was published in the July 2012 issue of the French Armenian magazine "Nouvelles d'Armenie."
 
"Nouvelles d'Armenie": Going against the Vidal-Naquet doctrine, you believe that we should have a dialogue with deniers of the Armenian Genocide. Where are we in this issue? Where does this contradictory dialogue stand today?
Thank you for your forthright question. I will respond accordingly. I do not accept the basic premise of your question, as your reference to Naquet suggests, that deniers are all powerful, while their opponents are powerless and voiceless. Such a premise flatters deniers and masks the failures of their opponents. It provides us with a facile excuse to avoid critical scrutiny of our own work. Nor do I accept the view that engaging deniers bestows upon their views legitimacy that those views would not otherwise have enjoyed.     In Turkey today there is a long-awaited opportunity for open debate on the treatment of Armenians. There’s a perhaps unprecedented chance to publicly challenge the state orthodoxy. To squander this opportunity to educate Turkish society would be a great shame. 

Historians from Armenia Didn't Take Part in Conference Sponsored by Anti-Armenian Organization

Armenian historians did not find it necessary to take part in the conference sponsored by Turkish and Azerbaijani anti-Armenian organizations. The reason is the mismatch between the invitation sent earlier and format of the conference.

10.6.13

The "Foreign Connection" Is Me

Taner Akcam
 
Commenting on the Gezi Park events, Prime Minister Erdoğan said, “There are internal and external connections. Our intelligence work is ongoing.” Confession time: The foreign connection is me. Anyone who’s got doubts, take a look at my entry and exit dates: I entered Turkey on May 28 and it all started. I was in Taksim Square every day. I was involved in all sorts of necessary planning to ensure that the events escalated (unfortunately, I’m not at a liberty to disclose exactly what). When it started to become clear what the whole operation was about, I returned with the satisfaction of having performed my duties well. Since the operation had achieved its purpose, there’s no harm in my revealing the truth here. Our intelligence officers will have no difficulty finding my internal and external connections but there’s no point in wearing them out more than it is necessary, right?

Erdoğan and His Armenian Problem

Gerard J. Libaridian
 
When the Justice and Development Party (AKP) and Recep Tayyip Erdoğan came to power in Turkey in 2002, there were reasons to think that they would correct the state policies for dealing with history, particularly regarding the treatment of Armenians by the Ottoman government during the First World War.
Since their political philosophy is derived mainly from religious concepts rather than secular statism and nationalism, Erdoğan and the AKP could have denounced those policies outright. In fact they could have pointed out that it was extreme statist and nationalist ideology, rather than Islam, that was responsible. He could have saved that dimension of Ottoman legacy that was tolerant by rejecting the extremist policies of the wartime Committee of Union and Progress (CUP) government as inimical to

"The New York Times" Responds to Turkish PM’s Criticism over Gezi Park Ad

The New York Times has said it accepts advertisements “from all advocacy groups who wish to share their opinions” in response to Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan’s criticism over a full-page ad placed in the newspaper by Gezi Park supporters.
“We publish this type of advertising because we believe in the First Amendment, which affords us the right to publish news and editorials, but just as important, guarantees the public’s right to be heard,” the New York Times said in a written statement to daily Hürriyet published on June 8.

Graves in the Park: Notes from the "Bolis" Uprising

Eric Nazarian
 

I haven’t had time to digest what I saw this past week on the heels of my first journey to the womb of Armenian civilization: Van/Vaspurakan. Dikranakert. Kharpert, the fabled green villages of Bitlis, and the hinterlands of Palu and Sakrat. My fellow travelers, now brothers and sisters for life, trekked across these majestic and cruel roads that hold many secrets. The stubborn rocks jetting from the earth gave us anchor. The mud-covered ruins inside the Armenian cemetery in Edremit in Van, though, put holes in our hearts as we stood before it, bulldozed and abandoned, next to the fresh asphalt of a curving street. It was not development. It was erasure. Rest assured that the bones, now dust, still silently scatter on spirits like us who wander through these roads seeking ancestral root. Not politics, nor the millions spent on genocide denial, can change what remains in the crevices of these stones, where our dead lie buried and anonymous but never forgotten. Perhaps that is the last defense of a people that has been erased from its historic cradle—to hold a flame to memory and preserve what remains of a civilization that flourished once upon a time in Historic Armenia.

9.6.13

Hamazkaín anuncia al ganador del premio “Tölölyán” en literatura contemporánea


El pasado 4 de mayo, durante su convención anual en Boston, la Asociación Educacional y Cultural Hamazkaín de la Costa Este de los Estados Unidos, anunció la designación de Christopher Atamián como ganador de la edición inaugural del Premio “Minás y Kohar Tölölyán” en literatura contemporánea por su traducción de The Bois de Vincennes, de Nigoghós Sarafián.

8.6.13

In a Turkish Town That Had 10,000 Armenians, Now There Is Only One

Chris Bohjalian
 
A woman I met last month in southwestern Turkey is going to die, probably sometime soon. Asiya’s death will not be covered by any news service, and for all but a few people in her small village of Chunkush, she will not be missed. Even the relatives who love her will probably think to themselves, well, she was 98 years old. Or 99. Or, if she survives until 2015, somewhere in the neighborhood of a century. She will have lived a long life.


7.6.13

"First Genocide of 20th Century Was That of Armenians," Says Pope Francis and Upsets Turkey

Pope Francis, during a meeting on June 3 with a delegation led by Nerses Bedros XIX, Catholicos Patriarch of Cilicia of the Armenian Catholics at the Vatican, reiterated his earlier recognition of the Armenian Genocide.
During the visit, the pope met with members of the delegation, when one of them said that she was a descendant of genocide victims, to which the pontiff responded, “The first genocide of the 20th Century (*) was that of the Armenians,” thus reiterating his earlier recognition of the Armenian Genocide while he headed the Catholic Church in Buenos Aires as Cardinal Jorge Bergoglio.

"El primer genocidio del siglo XX fue el de los armenios", dijo el Papa

Durante una audiencia en el Palacio Apostólico con el Patriarca de Cilicia de los Armenios, el Papa Francisco reconoció que "el primer genocidio del siglo XX fue el de los armenios". Tras reunirse con su Beatitud Nersés Bedrós XIX Tarmouni, indica el diario italiano Il Messaggero, Bergoglio recordó los "momentos dramáticos, todavía presentes en la memoria de los armenios". En el encuentro que se llevó a cabo en el Vaticano, el Sumo Pontífice recibió a una mujer que acompañaba al Patriarca, hija de una familia sobreviviente del genocidio. Francisco la escuchó, le tomó la mano y repitió las palabras que ya había pronunciado en el libro "Sobre el Cielo y la Tierra", esta vez como Papa y no como cardenal: "Fue el primer genocidio del siglo XX", informa el periódico local Armenia. (*)

6.6.13

Turkey: From the Expoliations of Yesterday to the Police Violence of Today

Collectif VAN
Translated by Vartan Matiossian

Since May 27, Istanbulites of all social and political environments, of all ages and from the entire city have pursued a resistance that had started peacefully and in a civilized way in Gezi Park, the biggest public park of Istanbul (Turkey). Unfortunately, following the police repression that has continued from many days, certain demonstrators have clashed with the forces of order.

4.6.13

Hamazkayin Announces Winner of Tölölyan Prize in Contemporary Literature

On May 4, the Hamazkayin Armenian Educational and Cultural Society of the Eastern United States, at its Annual Pan Gathering in Boston, announced it had named Christopher Atamian as the winner of the inaugural Minas and Kohar Tölölyan Prize in Contemporary Literature, for his translation of Nigoghos Sarafian’s The Bois de Vincennes.

2.6.13

A Blueprint for Diaspora Representation in Negotiations with Turkey over Reparations

Avedis Hadjian
 
In the course of almost a century, Armenian institutions’ and individuals’ various stances on Turkey and genocide recognition have hardened into maximalist positions. For Armenian maximalists, anything short of a full and complete apology, full and complete restitution of the stolen and expropriated property, as well as full reparations, is to be dismissed as nothing but smoke screens or deliberate attempts by the Turkish state to mislead Armenians and non-Armenians alike. This maximalism is understandable and unsurprising in the face of consistent Turkish negationism. It also blinds to nuances in the extremely complex world of Turkish politics, reducing it to zero-sum games and black-and-white dualities. It prevents Armenians from seeing the subtleties in Turkey’s political scene that may still nudge the Turkish state towards coming to terms with the Armenians and the genocide, a problem that has been nagging it acutely for the last 50 years, increasingly tarnishing its image and violently contradicting its own historical narrative.