Բոլորի երկիրը

ՎԱՐԴԱՆ ՄԱՏԹԷՈՍԵԱՆ

«... [Կ]այ այսօր մի երկիր, որ կոչւում է Հայաստան, եւ այդ հին երկրում ապրել են երէկ եւ ապրում են այսօր շատ սովորական մարդիկ՝ սովորական մարդու սովորական յատկութիւններով»։
Եղիշէ Չարենց («Երկիր Նայիրի»)
 

Սպաներէն թեւաւոր խօսքը կ՚ըսէ. “Hecha la ley, hecha la trampa”։ Լատինական հաւանական ծագումով (Inventa lege, inventa fraude) ասոյթը, որուն մօտաւոր թարգմանութիւնն է «Օրէնքը ստեղծուած է, խարդախութիւնն ալ հետը», աւելի վերապահ ու մինչեւ իսկ յոռետեսական բանաձեւում մը ունի Հայաստանի մէջ, որուն գոյութիւնը խորհրդային ժամանակներէ կու գայ.

«Օրէնքը ստեղծուել է խախտուելու համար»։

Յետ ՀՀԿ-ական իշխանութիւնների ներքին մարտահրաւէրները

ՎԱՀԷ ՍԱՀԱԿԵԱՆ

Թւում է, թէ Սերժ Սարգսեանի հրաժարականից յետոյ ստեղծուել է մի իրավիճակ, երբ Ազգային Ժողովի մեծամասնութիւն կազմող ՀՀԿ խմբակցութիւնն, ըստ գործող Սահմանադրութեան, պէտք է ընտրի նոր վարչապետ իրենց իսկ շարքերից, եւ, այդպիսով, բաւարարի իր ընդդիմախօսների եւ ցուցարարների առաջին, հիմնական պահանջը՝ Սերժ Սարգսեանի հրաժարումը այսպէս կոչուած՝ «երրորդ ժամկէտ»-ից։

Վերջին տասնամեակում, այնուամենայնիւ, ՀՀԿ-ն չի կարողացել գործնականօրէն համոզել եւ ապացուցել ընտրողներին եւ քաղաքացիական այն ստուար շերտերին, ովքեր այս օրերին տօնում են Սերժ Սարգսեանի հրաժարականը, որ բաւարար կամք է ցուցաբերել տեղական ու ազգային ընտրութիւնների ողջ ընթացքը օրինականութեան ու արդարութեան սկզբունքներով կազմակերպելու գործում, որ հաստատել է օրէնքի իշխանութիւն, որտեղ չկան արտօնեալներ եւ ընչազուրկներ, որտեղ ամբարտաւանութիւնը խրախուսելի չէ, իսկ երկակի չափանիշները՝ ընդունելի նորմ։

Ինչի՞ մասին են խօսում ընտրութիւնների արդիւնքները

ԳԷՈՐԳ ԱՂԱԲԱԲԵԱՆ

Կենտրոնական Ընտրական յանձնաժողովը (ԿԸՅ) հրապարակեց Ազգային ժողովի ընտրութիւնների նախնական արդիւնքները: 6րդ գումարման ԱԺն կազմուած կը լինի 4 քաղաքական ուժերից՝ ՀՀԿ, ՀՅԴ կուսակցութիւններ, «Ծառուկեան» եւ «Ելք» դաշինքներ: Այս ուժերի վերջնական դասաւորութիւնն ԱԺում պարզ կը դառնայ յառաջիկայում՝ ընտրական օրէնսգրքով սահմանուած կարգով կատարուելիք մաթեմատիկական հաշուարկներից: Այսուհանդերձ, Ապրիլի 2ին կայացած ընտրութիւնները եւ արձանագրուած արդիւնքները թոյլ են տալիս անելու մի քանի դիտարկում:

Քննադատելը թոյն թափել չէ

ԱՐՄԻՆԷ ՕՀԱՆԵԱՆ

  

«ՀԱՅԿԱԿԱՆՔ».- Թէեւ այս կարճ յօդուածը ուղղուած է Հայաստանի նախագահին, բայց անոր հարցադրումները համընդհանուր բնոյթ ունին, կը վերաբերին քաղաքական ու ոչ-քաղաքական, կրօնական ու աշխարհական բոլոր կառոյցներուն՝ Հայաստանէն մինչեւ Սփիւռքի ամենահեռաւոր ծալքերը։ Ի՞նչ է եւ ի՞նչ կը նկատուի լրատուամիջոցներուն դերը. մամլոյ հաղորդագրութիւններու եւ քարոզչութեան վերատպումի՞, թէ՞ հանրային զարգացման միջոց մըն են։ Ի՞նչ է առողջ քննադատութեան նպատակը. թոյն թափե՞լ, թէ՞  ընկերութեան յառաջընթացին սատարել։