ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Որքան
որ արհեստագիութեան միջոցները մեզ կը հեռացնեն շատ սիրելի
ժանրէ մը՝ նամականիէն, այնքան հարազատ ու փայփայուած կը դառնայ
գրական այդ ժանրը, որ դարեր շարունակ եղած է կենսունակ. մեծերուն
եւ պարզ մարդոց նամակներուն միջոցաւ մենք կրցած ենք տեսնել անոնց
ապրած ժամանակը: Որքան յոյզեր, ապրումներ, սպասում եւ
խորհրդաւորութիւն կայ թուղթին վրայ գրուած, պահարանին մէջ դրուած
եւ թղթատարութեամբ առաքուած նամակներուն մէջ: Նամակները,
մանաւա՛նդ գրողի մը ժառանգութեան կարեւորագոյն մասը կը կազմեն
եւ յաճախ կը ներառուին անոր հատորներուն մէջ:
Ահաւասիկ, օրերս Երեւանի մէջ նման հատորի մը շնորհանդէսին
ներկայ եղանք: Լոյս տեսած է «Աւետիք Իսահակեանի
նամակները» խորագրով գիրքը, զոր կազմած է լրագրող,
հրապարակախօս Լիլիթ Աւագեան: Գիրքը լոյս տեսած է «Գալուստ
Կիւլպէնկեան» հիմնադրամի աջակցութեամբ, իսկ հրատարակութեան
պատրաստած է Երեւանի Պետական համալսարանի
հրատարակչութիւնը:
