Թումանեանը՝ ուշացած, բայց ո՛չ ուշ...

ՎԱՐԴԱՆ ՄԱՏԹԷՈՍԵԱՆ

«Նոր Յառաջ»-ի 6 Դեկտեմբերի թիւէն ուրախութեամբ իմացանք Հայաստանի Մշակոյթի փոխնախարար Տիգրան Գալստեանի յայտարարութիւնը, թէ Յովհաննէս Թումանեանի արձանը պիտի զետեղուի Հռոմի Villa Borghese-ին մէջ, որ Յաւերժական Քաղաքի երեք ամենամեծ հանրային զբօսայգիներէն մէկն է։

Վիլլա Պորկեզէն, որ կը գտնուի Հռոմի համբաւաւոր Սպանիա հրապարակին մերձակայքը եւ ըստ մեզի կը գերազանցէ Նիւ Եորքի հռչակաւոր Սենթրալ Փարքը, իր անհատնում տեսարժան վայրերուն շարքին կը յատկանշուի գրողներու արձաններով զարդարուած քանի մը ծառուղիներով, ուր կը հանդիպինք, օրինակ, Վիքթոր Հիւկոյի, Կէօթէի, Պայրընի, Փուշկինի, Կոկոլի, Ֆիրտուսիի եւ բազմաթիւ այլ համաշխարհային դէմքերու տպաւորիչ ներկայութեան։

Մեր ուրախութիւնը յատուկ էր, քանի որ անցեալ Սեպտեմբերին առիթը ունեցած էինք քանի մը ժամով զբօսնելու Վիլլա Պորկեզէի գեղատեսիլ այգիին մէջ, հեռու մնալով անոր գեղարուեստական արժանիքներն ու վայրերը սպառելու փորձութենէն իսկ, եւ զարմանքով անդրադարձանք, որ... գրողներու խնճոյքին հայ բանաստեղծները ուշացած հրաւիրեալներ էին։

Գիրք, որ նոր լոյս է սփռում 1918-1919 թթ. հայ-վրացական յարաբերութիւնների եւ դիւանագիտութեան վրայ

ՀԱՅԿՈՒՀԻ ԲԱՐՍԵՂԵԱՆ

Լոյս է տեսել առաջին հանրապետութեան շրջանի քաղաքական եւ հասարակական գործիչ Մարտիրոս Յարութիւնեանի նամակների եւ զեկուցագրերի հիման վրայ կազմուած «Հայ-վրացական յարաբերութիւնները 1918-1919 թուականներին» գիրքը։

Ժողովածուն կազմել է ՀՀ ԳԱԱ պատմութեան ինստիտուտի աւագ գիտաշխատող, պատմական գիտութիւնների թեկնածու, դոցենտ Համօ Սուքիասեանը։ Հրատարակուած նամակներն ու զեկուցագրերն անտիպ են, առաջին անգամ են տպագրւում՝ լույս սփռելով 100-ամեայ վաղեմութեան հայկական դիւանագիտութեան պատմութեան եւ հայ-վրացական յարաբերութիւնների վրայ։

Հայը եւ եղբայրը

ԱՐՄԷՆ ՊԵՏՐՈՍԵԱՆ

 

Ընդ աստեղօք ի՞նչ կայ սիրուն
Քան զանձկալի Եղբայր անուն

Մկրտիչ Պեշիկթաշլեան

Մեր հասարակութեան արխայիկ` վաղնջական-աւանդական բնոյթի մասին է խօսում այն, որ աշխարհը մենք փորձում ենք տարբերակել, օգտագործելով ընտանեկան ազգակցութեան տերմիններ:

Սովետական իշխանութիւնն արգելեց իրար դիմելու կիրթ ձեւերը` օրիորդ, տիկին, պարոն, տէր, դրա փոխարէն շրջանառութեան մէջ դրուեց ընկերը: Դա սոցիալիստական կուսակցութիւնների անդամների դիմելաձեւն էր` կապիտալիստների դէմ պայքարում նրանք իրար ընկերներ էին: Բայց սոցիլալիզմի յաղթանակից յետոյ բառը աճեց, եւ երեխաների համար մանկապարտէզի դաստիարակչուհին, դպրոցական ուսուցիչն ու համալսարանի պրոֆեսորը դարձան «ընկեր»: Սովետական տարբեր ազգեր փորձելով դուրս գալ այս, մի տեսակ չափազանց պաշտօնական դարձած, բայց, միւս կողմից, չափազանց տնավարի «ընկեր»ից, ինչ-որ ձեւէր էին օգտագործում, ելնելով իրենց ունեցածից:

Պետական Եկամուտների Կոմիտէի նոր անակնկալը, կամ ինչքան շատ անուադողերի պայթիւն, այնքան մեծ եկամուտ

ՎԱՀԷ ՍԱՐԳՍԵԱՆ

 

Ջաւախքից դէպի Հայաստանի Հանրապետութիւն անցնելիս` Բաւրայի մաքսային կէտի շէնքի պատուհաններին կը տեսնենք հետեւեալ յայտարարութիւնը. «Օգտագործուած անուադողերի ներբերումը ՀՀ արգելւում է»: Այս տողերը կարող էին ուրախացնել իւրաքանչիւր քաղաքացու` կապուած այն հանգամանքի հետ, որ օգտագործուած անուադողերը [used tires] կարող են նպաստել շրջակայ միջավայրի աղտոտմանը: Այդ դէպքում էլ բնական հարց կարող էր առաջանալ` ինչու հէնց միայն անուադողեր, եւ ոչ թէ, օրինակ, պոլիէթիլենային տոպրակներ, պլաստիկ շշեր կամ այլ իրեր:

«Ֆուտբոլը կը փրկի Հայաստանը» կուսակցութեան ծրագիրը

ԱՊՐԵՍ ԶՕՀՐԱՊԵԱՆ

 

Ծ.Խ.- Եթէ Քարտաշեան քոյրերը Հայկական Ցեղասպանութեան ճանաչման ամենամեծ գործօնը կը նկատուին ոմանց կողմէ, ինչո՞ւ ոտնագնդակը չի կրնար Հայ Դատի փրկարարի դեր կատարել...։ Մարտ 10ին Դիմագիրքին մէջ երեւցած այս նորաբոյս «կուսակցութեան» նախընտրական ծրագիրը կը ներկայացնենք մեր ընթերցողներուն ուշադրութեան։