Հայաստանի եկամտահարկի օրէնքի ծայրայեղ անարդար բաժին մը

ԱՐԱ ԽԱՆՃԵԱՆ

 

Ժողովրդավար երկիրներու մէջ ընդունուած է, թէ ցած եկամուտ ունեցողները պէտք չէ եկամտահարկ վճառեն: Հետեւաբար, այս երկիրներուն մէջ, բոլորին եկամուտներէն որոշ գումար մը կը զեղչուի, եւ մնացածին վրայ եկամտահարկ կը գանձուի: Օրինա՛կ, Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու մէջ, ընտանիքի մը եկամուտէն մօտաւորապէս 24,000 ամերիկեան տոլար կը զեղչուի, ապա մնացած գումարը կը կազմէ «հարկուող» եկամուտը, որուն որոշ տոկոսէ մը եկամտահարկ կը գանձուի:

Աղքատ է Հայաստանի բնակչութեան 32 տոկոսը, բայց իրեն աղքատ է համարում՝ 18 տոկոսը

ԱՐԱ ՄԱՐՏԻՐՈՍԵԱՆ

Ազգային Վիճակագրական Ծառայութեան հրապարակած «Հայաստանի սոցիալական պատկերը եւ աղքատութիւնը» զեկոյցի շուրջ

2013-ին նախորդ տարուայ համեմատ Հայաստանում արձանագրուել է աղքատութեան մակարդակի աննշան` 0,4 տոկոսով նուազում, ինչի արդիւնքում անցեալ տարի աղքատութեան մակարդակը կազմել է 32 տոկոս` նախորդ տարուայ 32,4 տոկոսի դիմաց: Զեկոյցը պատրաստուել է ըստ տնային տնտեսութիւնների կենսապայմանների ամբողջացուած հետազօտութեան արդիւնքների: Բնական է, որ նախ եւ առաջ պէտք է յստակեցնել, թէ ի՞նչ ասել է աղքատ:

Սերժ Սարգսեանը թիւերով

Անհաւասարութիւն՝ ի պէտս անգիտաց

ՊԻԼ ՔԵԼԸՐ

 Թարգմանութիւն՝ ՎԱՐԴԱՆ ՄԱՏԹԷՈՍԵԱՆ

(. . . ) Շերտաւորուած հասարակութիւն մը, ուր ներքեւն ու վերեւը մեծաւ մասամբ իրենց տեղերը անշարժ մնացած են, ո՛չ միայն բարոյապէս նախատական է, այլեւ՝ անկայուն։ Տնտեսական անկումային ճգնաժամերը աւելի յաճախակի են նման երկիրներու մէջ։ Լայն գովասանքի արժանացած 2012ի գիրք մը՝ «Ինչո՞ւ ազգերը կը ձախողին», փաստարկած է, որ պատմականօրէն, երբ տիրապետող ընտրանիները սանդուխները քաշած են՝ առանց ձգելու, որ նորեկները ոտք դնեն անոնց վրայ, անոնց տնտեսութիւնները խեղդուած ու մեռած են։ «Անհաւասարութեան ամենէն վնասակար փաստը թարգմանութիւնն է քաղաքական անհաւասարութեան», ըսաւ Տարօն Աճէմօղլու՝ գիրքի համահեղինակներէն մէկը եւ Massachussetts Institute of Technologyի տնտեսագէտ։ «Կը նշանակէ, որ մեր ժողովրդավարութիւնը կը դադրի գործելէ, որովհետեւ որոշ մարդիկ այնքան շատ դրամ ունին, որ աւելորդ իշխանութիւն կը վարեն»։ Հարուստները լայնօրէն կը ծախսեն լոպպի ընողներու եւ ընտրարշաւի նուէրներու վրայ՝ կարգավիճակը յաւերժացնող հարկային ազատութիւններ, սակագնային առաւելութիւններ եւ պարտքերու ներումներ ապահովելու համար։ Ո՛չ միայն ուժական տնտեսութիւն մը կը լճանայ, այլեւ արտաքսուած քաղաքացիութիւնը կը դառնայ պատրանաթափ եւ շնական (cynical)։ Արդեօք ծանօթ կը հնչէ՞։ (. . .)

«Նիւ Եորք Թայմզ», Դեկտեմբեր 23, 2013

Ինչպէ՞ս եւ ինչո՞ւ չլքել երկիրը

ԳՈՀԱՐ ՅԱԿՈԲԵԱՆ

 

Վիճակագիր-տնտեսագէտ Անի Քալաշեանն «Առաւօտ»ի հետ զրոյցում խօսելով ուղեղների արտահոսքի մասին` փաստում է. «Այդ պատճառով միջինում ունենում ենք մտաւոր մակարդակի անկում, որը, սակայն, կոմպենսացւում է նրանով, որ Հայաստանը "ուղեղների շտեմարան" է: Եթէ, օրինակ, Չինաստանում 1 000 000 մարդու պարագայում կը հանդիպես մէկ գիտնականի, Հայաստանում` 1000-ից մէկն է գիտնական: Մեր բնակչութեան թուաքանակի պակասութիւնը շուրջ հազար անգամ կոմպենսացւում է մեր որակական յատկանիշներով»: