Նամակ՝ «Ազգ» օրաթերթի խմբագրութեան

Յարգելի՛ պրն խմբագիր,

Անձնապէս «Ազգ»ի ընթերցող մը չեմ: Ե-նամակի ճամբով բարեկամէ մը ստացայ 3/10/2012ի թիւը եւ զարմանքի ու արգահատանքի խառնուրդ զգացումով կարդացի յունահայ գաղութին նուիրուած գրութիւն մը` ապշեցուցիչ խորագրով.- Հայի «պատերազմ» հայի դէմ:

Յունահայ համայնք. հայի «պատերազմ» հայի դէմ

ՅԱՍՄԻԿ ՅԱՐՈՒԹԻՒՆԵԱՆ

 

Պառակտուածութիւն, թշնամանք եւ ատելութիւն, սակայն միեւնոյն ժամանակ հայկականը պահպանելու, նոր սերնդին հայեցի դաստիարակելու ու կրթելու մեծ ցանկութիւն ու գործողութիւնների հսկայական շարք: Առաջին ու հիմնական տպաւորութիւնը, որ ստանում ես յունահայ համայնքից, հէնց այսպիսին է: Օտար հողում, երկու մտածելակերպ, երկու գաղափարախօսութիւն ու տասնամեակներով կուտակուած թշնամանքն այսօր էլ կապանքի պէս խեղդում է կողմերին` արգելելով յանուն մէկ նպատակի շարժուել նոյն ճանապարհով ու միմեանց օգնել: Աւանդական երկու կուսակցութիւնների` ռամկավարների ու դաշնակցականների պայքարը Յունաստանում տասնամեակների պատմութիւն ունի: Երկու կուսակցութիւնները Յունաստանի հայաշատ երկու քաղաքներում` Աթէնքում եւ Սալոնիկում ունեն առանձին դպրոցնէր, միութիւններ ու... եկեղեցիներ: Պատմութիւնը, կատարուածն ու ներկան ներկայացնում են առաքելական, սակայն երկու տարբեր թեմերի ներկայացուցիչների` յունահայոց թեմի առաջնորդական տեղապահ Հայր Խորէն [աբեղայ] Առաքելեանն ու Աթէնքի Նէոսկոզմօ եւ շրջակայ արուարձանների հոգեւոր հովիւ Նարեկ քահանայ Շահինեանը: