ԱՐԱԶ ԳՈՃԱՅԵԱՆ
Անարդարութեան մը դիմաց կրաւորական կեցուածք ունենալը կը նշանակէ
այդ անարդարութեան մեղսակից ըլլալ, իսկ անարդարութեան մը արդիւնք ըլլալը եւ
չկարենալ կամ չկամենալ խօսիլը անձնասպանութիւն է:
Սփիւռքահայը`
իբրեւ Հայոց ցեղասպանութեան «ժառանգորդ», աւելի քան մէկ դարէ ի վեր կը
պայքարի կենդանի պահելու համար զոհերուն եւ վերապրողներուն պայքարը
անարդարութեան դէմ: Սփիւռքահայը ինքզինք կը նկատէ զոհը ցեղասպանութեան, բայց
արդեօ՞ք միակ զոհն է ան: Ցեղասպանութեան զոհ է նաեւ Ասլը Թիւրքերը:
Ասլըն
1977-ին Պոլիս ծնած Սաֆեթի եւ Իլհանի միակ զաւակն է: Իր նախնական
կրթութիւնը հանրային դպրոցներէն մէկուն մէջ ստանալէ ետք, 11 տարեկանին
անցած է Պոլսոյ «Նոթր Տամ տը Սիոն» ֆրանսական վարժարանը: Այս պիտի ըլլար
Ասլըին համար անկիւնադարձային պատահարը:
