Մինչեւ մեծ պաստառ

ԱԲՕ ՊՈՂԻԿԵԱՆ

Ահա առիթը կը ներկայանայ մեզի ու ընդամէնը մեզմէ կ՚ակնկալուի քանի մը հարցեր լուծել:

Խօսքը կը վերաբերի Հայկական Ցեղասպանութեան նիւթը շօշափող ոչ վաւերագրական, ոչ փաստաթղթային, վիպական աշխատանքի մը զանգուածային տարածումը ապահովելուն:

Քրիս Պոհճալեան անունով յայտնի հեղինակը գրած է «Աւազէ ամրոցի աղջիկները» անունով վէպ մը, որ հրատարակուած է «Տապըլտէյ Պուքս» միջազգային հրատարակչատան կողմէ եւ որ վաճառքի համար դուրս պիտի գայ Յուլիս 17ին:

Պոհճալեանի հեղինակած եօթը գիրքերը «Նիւ Եորք Թայմզ»ի ամէնէն շատ վաճառուած հրատարակութիւններու շարքին եղած են, եւ շատ հաւանաբար, իր այս վերջին գործն ալ արժանանայ նոյն ճակատագիրին:

Բաց նամակ «Ասպարէզ»ի խմբագիրին

«Ասպարէզ»ի յարգելի խմբագիր,

Կարդալով «Ասպարէզ»ի Յուլիս 11 համարի «Օրը Օրին» սիւնակի ձեր գրութիւնը, նախ ապշեցայ: Չկրցայ ըմբռնել, թէ ինչո՞ւ թերթին խմբագիրի ձեր հանգամանքով, աճապարանքով, լրջութեամբ պատասխանատուութիւն ստանձնած էք, տակաւին հրապարակ (շուկայ) չիջած ամերիկահայ անգլիագիր հեղինակ Քրիս Պոհճալեանի «Աւազէ դղեակի աղջիկները» խորագրուած, «սիրոյ պատմութեան վրայ հիմնուած, ոչ վաւերագրական, ոչ փաստաթղթային, (այլ պարզապէս) Ցեղասպանութեան նիւթը միայն շօշափող վէպին զանգուածային տարածումը ապահովելու» գործին մէջ, թելադրելով նաե՛ւ թերթին ընթեցողներուն՝ «Դրէք այս գիրքը ձեր սեղաններուն վրայ, կարդացէ՛ք եւ թող ձեր սիրելիները կարդան» եւ տակաւին ուրիշ բաներ: