ՅՈՎԻԿ ԱՖԵԱՆ
Այն, ինչ ծնուեց Հայաստանում Յուլիսի 25-ին, գուցէ եւ կոչւում է քաղաքացիական հասարակութիւն: Յամենայն դէպս, բոլոր տեսակի առանձնայատկութիւնները, որոնք պարտադիր են քաղաքացիական հասարակութիւն կոչուելու համար, հայաստանեան այս նոր երեւոյթն ունի: Նախ, դասակարգային չէ, որովհետեւ արտասահմանեան թանկարժէք մեքենայի վարորդը կանգնեց այդ մեքենայի մասին միայն երազող երիտասարդի կողքին, քաղաքական չէ, որովհետեւ քաղաքական որոշ գործիչներ թէեւ երեւացին շարժման շարքերում, բայց ոչ ոք նրանց չլսեց, ու նրանք ոչինչ չասացին: Եւ, որը պակաս կարեւոր չէ, այս շարժումը խնդրի ու նպատակի հարցում կոնկրէտ ու յստակ է, հրաշալի գիտի, թէ ի՞նչ է ուզում եւ ումի՞ց է ուզում: