ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ՔԻՒՐՔՃԵԱՆ
Որոշ յապաղումով կ՚անդրադառնամ «Ազդակ»-ի Յունիս 8-ի թիւին մէջ լոյս
տեսած «Զաւարեանական էջ»-ի մէկ հարցազրոյցին, որ երկխօսութեան մը մէջ կը
համատեղէ երկու երիտասարդուհիներ` լիբանանահայ Արազ Գոճայեանը եւ թրքահայ
Ասլը Թիւրքէրը:
Չեմ գիտեր` բաւարար խորքով ըմբռնեցի՞նք տարողութիւնը երկխօսութեան այս
երեւոյթին – եւ սկսելու համար` տարողութիւնը անոր մեկնակէտ
«Ասլը-երեւոյթին»: Տարողութենէ աւելի, պէտք էր խօսիլ տակաւին` պարզ կարողականութեան
մասին. երեւոյթները, իմ արժեւորումով որքան ալ աննախընթաց, իրենց
իրացումը, իրականացումը պիտի կրնան գտնել միմիայն շնորհիւ մեր հաւաքական
ատակութեան` զիրենք ընկալելու եւ գնահատելու…
