Վ.Մ.
ԽՈՉԸՆԴՈՏՈՒՄ ԵՆ «ՆԱՐԵԿԱՑԻ» ԱՐՈՒԵՍՏԻ ՄԻՈՒԹԵԱՆ
ԳՈՐԾՈՒՆԷՈՒԹԵԱՆԸ
Ասոնք խորագիրներն են «Ազգ»ի մէջ (Սեպտեմբեր 6, 2011) լոյս տեսած Յասմիկ Յարութիւնեանի հետեւեալ յօդուածին, զոր կու տանք նոյնութեամբ՝ արեւմտահայերէնի վերածելով։ Տխուր ու ընդվզեցուցիչ է տեսնել, որ հերթական անգամ սփիւռքահայ մը կ՚ենթարկուի խաբէութեան ու թալանի Հայաստանի մէջ, ու այս անգամ հարուածը կը հասնի թէ՛ անոր անձնական գործին, թէ՛ մշակութային որակաւոր գործունէութեան։ «Ամէն տեղ է ապաստան որոնում Հայը, բացի այն երկրից որ կոչւում է Հայաստան», կը գրէր Է. Ակնունին հարիւր տարի առաջ։ Իսկ երբ «ապաստան» կը փնտռէ Հայաստանի մէջ, ա՞յս պէտք է ըլլայ արդիւնքը։ Արդեօք երբեւէ իրենց լուծումին պիտի յանգի՞ն ազգային խայտառակութեան ու նուաստացումի այս երեւոյթները՝ պետական մարմիններու մասնակցութեամբ եւ, թերեւս, մեղսակցութեամբ։ Քսան տարին բաւարար չէ՞։
