ԱՆՈՅՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Պոլիսը մեզ կը դիմաւորէ պաղ եղանակով: Օդակայանէն դէպի այն
շրջանը, ուր պիտի իջեւանինք Պոլիս կարճ հանգրուանի մը ընթացքին,
ճանապարհին անձրեւ կը սկսի, թաքսիի վարորդը շատ արագ կը վարէ,
ինչ որ տագնապ կը յառաջացնէ, կը խնդրենք քիչ մը դանդաղեցնել
ընթացքը, սակայն այդ երեւոյթին ականատես կ՚ըլլանք նաեւ հետագայ
օրերուն՝ ինքնաշարժներու ընթացքը շատ արագ կը թուի, բայց աւելի
ուշ կը հասկնանք, որ արագ ու շտապող քաղաքի՝ Պոլսոյ ընթացքն է այդ
մէկը: Քաղաքը կարծես վազքի ելած է եւ կայ այն տպաւորութիւնը, թէ
շուտով տեղ մը պիտի հասնի՝ իր բազմամարդ պողոտաներով, լեցուն
հրապարակներով, առեւտուրի կեդրոնններով, անվերջ ամէն տեղ
աճապարող մարդոց հոծ խումբերով: Մեծ քաղաքներու կշռոյթի ներքոյ
Պոլիսը կը պահէ իր համաչափ քայլքը՝ Արեւելքի եւ Եւրոպայի
սահմանին մնալով յաւերժ փառաբանուած մայրաքաղաքը քանի մը
կայսրութիւններու:
