ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ
Կոտայքի մարզ, Աղուերան, լեռներուն գագաթներով շրջապատուած
գողտրիկ, իւրայատուկ գեղեցկութեամբ վայր մը: Ձիւնը սպիտակ քօղով
հարսի պէս շողշողուն զգեստներ հագցուցած է գագաթներուն, արեւն ալ
կը զմայլի կարծես ու իր ժպիտով անոնց փայլքին շողը կը կրկնապատկէ:
Մինչ եղեւնիները կը պարծենան իրենց կանաչապատ տերեւներով ու
կը յոխորտան իրենց չորս բոլորը տարածուած, չորցած ճիւղերով
ծառերուն ի տես, որոնք գարնան գալուստին կը սպասեն, որպէսզի թարմ
կանաչութեամբ ու ծիլերով պատուին:
Այսպիսի սքանչելի բնութեան գիրկն ենք ահա ու կը հաղորդակցինք
բնութեան գեղեցկութեան հետ, բարձրէն կը դիտենք ամէն ինչ: Ձեռքդ
երկարես՝ կը դպչիս լերան գագաթին, որուն ձիւնէ ծածկոցին տակ
քնացած ես կարծես ու չես մսիր: Երեւանը հոսկէ ցուրտ է, կը խորհիս:
