Թուրքական «նոր» մարտավարութիւնը եւ ԱՍԱԼԱ-ն

ՍՈՒՐԷՆ ՄԱՆՈՒԿԵԱՆ

Սեպտեմբերի 20-ին Օտտաւայում բացուեց 1982թ. կանադական մայրաքաղաքում հայկական վրիժառուների կազմակերպութիւններից մէկի անդամների գործողութիւնների արդիւնքում սպաննուած Թուրքիայի ռազմական կցորդ, գնդապետ Աթիլլա Ալտիկաթի յուշարձանը: Բացման արարողութեանը ներկայ էին Կանադայի եւ Թուրքիայի արտգործնախարարները: Վերջինս իր ելոյթում յայտարարեց, որ թուրք ազգը երբեք չի մոռանալու ծառայութեան ընթացքում «հայ ահաբեկիչներ»ի կողմից սպաննուած իր դիւանագէտներին: Աւելին, [Ահմեդ] Դաւութօղլուն Ալտիկաթին նոյնիսկ համեմատեց վերջերս Լիբիայում սպաննուած ԱՄՆ դեսպանի հետ եւ յայտարարեց, որ կանադացի ազգն առաջին անգամ ահաբեկչութեան հետ հանդիպեց հէնց 1982թ. Օգոստոսի 27-ին, երբ սպաննուեց թուրք դիւանագէտը:

Անցեալ ժամանակներու կարօտով

ՎԱՐԴԱՆ ՄԱՏԹԷՈՍԵԱՆ

 

Հայ իրականութեան հեռաւոր ու մօտաւոր անցեալի բաւիղներուն մէջ կորսուիլը նման է արժանթինցի գրագէտ Խորխէ Լուիս Պորխէսի այլաբանած «Բաբելոնի գրադարան»ին մէջ ճամբայ գտնելուն։ Սակայն, ի վերջոյ ամէն կորուստ կը բերէ գիւտ մը, երբեմն՝ անձնական վերյուշ մը։ Աւելի քան քսանհինգ տարի առաջ, 1982ին, ֆրանսական “Critique socialiste” պարբերաթերթը լման թիւ մը տրամադրած էր հայութեան։ Այդ թերթը տեսնելու առիթը չունեցանք, բայց Պուէնոս Այրէսի մէջ այնուհետեւ գէթ երկու յօդուած թարգմանաբար լոյս տեսան՝ սպաներէն լեզուով։ Անոնցմէ մէկը, կը յիշենք, բացառիկ տպաւորութիւն գործած էր, մօտաւոր անցեալի իր յանդուգն ու անտիպ մանրամասնութիւններով օժտուած քննարկումին համար՝ Պետրոս Թերզեանի «Հայ Դատը՝ այսօր», որ 1984ին լոյս տեսաւ Մխիթարեան Ս. Վարդան սկաուտական խմբակցութեան “Humus” պարբերաթերթին մէջ (աւելի ուշ արտատպուեցաւ «Սարտարապատ» շաբաթաթերթին մէջ)։