Այցերու գումար - Total Pageviews - Total de visitas

31.7.13

Մտորումներ շարժում կառուցելու մասին. դիմադրութեան ու համերաշխութեան մշակոյթի խթանումը

ԲԱԲԿԷՆ ՏԷՐ ԳՐԻԳՈՐԵԱՆ (*)
Թարգմանեց՝ ՎԱՐԴԱՆ ՄԱՏԹԷՈՍԵԱՆ
Շարժումի կառուցումը պարզ գործ չէ։ Հակակշիռէ դուրս բազմաթիւ ազդակներ կան, սայթաքումի բազմաթիւ առիթներ, բազմաթիւ անյայտներ։ Ուսուցողական ձեռնարկ գոյութիւն չունի։ Յաճախ, նոյնիսկ յստակ գաղափար չկայ՝ վերջնական արդիւնքի առնելիք ձեւին մասին։
Այս պատճառով, շարժումի մը երկարաժամկէտ յաջողութիւնը մեծապէս կախուած է անոր ինքնավերլուծման կամ փրաքսիսի՝ տեսութեան եւ գործադրութեան համատեղումի կարողութենէն։ Ինչ որ այսօր ականատես ենք Երեւանի մէջ՝ աննախադէպ է։ Անթերի չէ, ինչ որ հարց չէ։ Որոշ բաներ արդիւնաւորուեցան, եւ լաւ կերպով։ Նուազ քան մէկ շաբթուան միջոցին, հանրակառքի ուղեվճարի յաւելումը յետս կոչուեցաւ (գէթ առժամաբար)։ Բայց ասիկա շարժումի մը ծնունդը չէ։ Աւելի կարեւոր քան ծնունդը՝ շարժումի մը հասունացումն է։ Շարժում մըն է, որ աւելի փորձառու եւ աւելի ինքնավստահ կը դառնայ իւրաքանչիւր քայլով։ Հանրակառքի ուղեվճարի 50 առ հարիւրի յաւելումը կասեցնելու յետնախորքին, կազմակերպելու եւ շարժում կառուցելու նոր կերպեր կը ձեւաւորուին, ու ասոր հետ՝ դիմադրութեան եւ համերաշխութեան նոր մշակոյթ մը, որոնք համակարգային ընկերային փոփոխութեան հիմնաքարերն են։ Վերջին յաղթանակի լոյսին տակ, ինքնավերլուծումը տեղին եւ խոհեմ կը թուի։

Reflections on Movement Building: Fostering the Culture of Resistance and Solidarity

Babken Der-Grigorian
 
Movement building is messy. There are too many factors beyond its control, too many opportunities for missteps, too many unknowns. There is no instruction manual. Often, there is barely a clear idea of what the final outcome should even look like. For this reason, a movement’s long-term success depends in large part on its ability at self-reflection or praxis – the merger of theory and practice. What we are witnessing in Yerevan today is unprecedented. It’s not perfect but that’s ok. Something worked, and it worked well. In under a week, the bus fare hike was reversed (at least temporarily). But, this isn’t the birth of a movement. More important than a birth, this is the maturing of a movement. This is a movement that is growing more experienced and more confident with every step it takes. Behind the backdrop of stopping the 50% bus fare increase, new forms of organizing and movement building are taking shape – and with it an emerging new culture of resistance and solidarity, the building blocks of systemic social change. In light of the recent victory, self-reflection seems appropriate and prudent.

Ուղեվարձի թանկացման դէմ բողոքի գործողութեան հանրային ռեսուրսը

ՄԱՐԻԵՏԱ ԽԱՉԱՏՐԵԱՆ
 
Անկախ նրանից, թէ ինչ գործօններ պայմանաւորեցին ուղեվարձի թանկացման դէմ բողոքի շարժումը, ուղեվարձի թանկացման կասեցման որոշումը նշանակում է ընդհանրապէս հանրային կարծիքի թէկուզ ժամանակաւոր յաղթանակ, ընթացքի շրջում, ամէն ինչ տեսած եւ անտարբեր դարձած հասարակութեան գոնէ ինչ-որ մի շերտի արթնացում: Իսկ երիտասարդ ակտիւիստների շարունակուող պահանջատիրութիւնը նշանակում է, որ հանրային կարծիքը շրջանցելու անզուսպ ցանկութիւն ունեցողները ստիպուած են այսուհետեւ զսպել իրենց այդ կարգի ցանկութիւնները, հաւաքել իրենց, քանի որ նրանք արդէն ոչ միայն վարկանիշ կը կորցնեն, այլեւ նիւթական ռեսուրս` շահոյթի կորստի ձեւով: Ի հարկէ, դաշտը, մարդկանց, շարժառիթներն ու գեներացնողներին մէկ առ մէկ շատ լաւ ճանաչելով եւ տարիներով հանրային կեանքի տարբեր դրսեւորումներին հետեւելով` չեմ կարող միամիտ ձեւանալ ու որոշ մարդկանց նման պնդել, թէ բողոքի ակտիւութիւնն ուղղորդողներ չկային, քանի որ անգամ ՀՀԿ-ի ներսի թեւերի ուղղորդումները միմեանց դէմ եթէ միայն դիտարկենք, որոնք անզէն աչքով էլ տեսանելի էին, մնացած քաղաքական ուժերի անզուսպ խառնուելը գործընթացներին բացայայտելը պարզապէս տեխնիկայի խնդիր կը դառնայ: Սակայն նոյնիսկ այդ ուղղորդողները գլխի չեն ընկել, թէ որքան պայմանական էին իրենց գործողութիւնները, քանի որ չեն կարողացել կանխատեսել` որքա՞ն անկախ եւ ինքնաբաւ կարող են դառնալ իրենց առջեւ մի խնդրի դէմ պայքարելու խնդիր դրածները: Այնպէս որ մեր նկատած ուղղորդումներն այս իմաստով ի վերջոյ կարող էին տասներորդական նշանակութիւն ունենալ, քանի որ առաւել կարեւոր էր, որ երիտասարդ մարդիկ չէին վախենում բողոքի ձայնը բարձրացնել, մինչդեռ թւում էր, թէ տարբեր կարգի ընտրութիւնները անյոյս քնեցրել են մարդկանց մէջ եղած համարձակութիւնն ու ինքնասիրութիւնը:

Սակերը բարձրացնելու որոշումը ապօրինի՞ էր

Կաշառքի եւ ապականումի դէմ պայքարի «Թրենսփէրէնսի Ինթէրնէշընըլ» երեւանեան կեդրոնի գործադիր տնօրէն Վարուժան Հոկտանեան Ազգային Ժողովի Բարոյագիտութեան յանձնաժողովի նախագահ Էմիլ Բաբայեանին հասցէագրած դիմումով խնդրած է ճշդել, թէ «ներքաղաքային փոխադրավարձը բարձրացնելիս Երեւանի քաղաքապետ Տարօն Մարգարեանը գտնուե՞լ է արդեօք շահերի բախման իրավիճակում կամ եղե՞լ է նման ռիսկ»:

30.7.13

Մարուշ Երամեան. բանաստեղծութեան եւ հացի մասին

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
 
«Երբեմն կը թուի, թէ յոյսեր կան լաւ ըլլալու, յետոյ յանկարծ այնպիսի լուր մը կը ստանանք, որ բոլոր յոյսերը շառաջով կը փլչին»: Այս բառերով կը բացուի խօսակցութիւնս պատերազմի բովին մէջ մինչեւ օրս դիմացող հալէպահայ գրագիտուհիին հետ:
Գաղտնիք չէ, որ Մարուշ Երամեանը հալէպահայ գրականութեան ամէնէն ազդեցիկ ձայներէն է այսօր: Զանազան առիթներով փորձած եմ հետը զրուցել, բայց միշտ հանդիպած եմ անոր աւելի քան «խօսուն» լռութեան: Լռութիւններ կան, որոնք աւելի ուժեղ են, աւելի ըսելիք կը պարունակեն, քան շատերու կողմէ հնչեցուած պոռոտախօսութիւնները:

29.7.13

Did the Armenian Writers Conference Walk the Talk?

Lucine Kasbarian
 
“Armenian writers who, as a result of bitter fate, create in foreign languages are not foreigners, but faithful and dedicated ambassadors of their Armenian blood and spirit in non-Armenian surroundings.”
-- Sarkis Guiragossian, Aztag daily newspaper, 2005

There are several schools of thought about how to behave in a foreign country. “When in Rome, do as the Romans do,” is one such advisory.
But – and I’m really thinking of Armenia-Diaspora relations, what about a self-identifying Roman whose family has been in exile for several generations? What if this individual often visited Rome and participated in its culture with an eye on solidarity with its people? And what if Rome was in economic and political turmoil, and the people were leaving in droves?  Could one then afford to merely “do as the Romans do?”

Օտարագիր հայ գրողներու 5րդ համաժողովը

Յուլիս 11-14ին Ծաղկաձորի Գրողների Տունը տեղի ունեցած է ՀՀ Սփիւռքի նախարարութեան և Հայաստանի Գրողներու Միութեան օտարագիր հայ գրողներու 5րդ համաժողովը, որուն մասնակցած է 71 գրող Հայաստանէն, Սփիւռքէն եւ Արցախէն:

28.7.13

Նորվան արք. Զաքարեանի հրաժարականը յուզել է Սփիւռքին

ՍԵԴԱ ԳՐԻԳՈՐԵԱՆ
. . . Նորվան արք. Զաքարեանը հրաժարուեց «Հետք»-ին հարցազրոյց տալ՝ նշելով, որ իր ասելիքները հրապարակուած են:
Թեմական Խորհրդի ատենապետ Պատրիս Ճօլօլեանը, ով համաձայնեց պատասխանել մեր հարցերին, խիստ չէզոք եւ զգոյշ գտնուեց պատասխաններում՝ նշելով, որ Նորվան Սրբազանը կտրականապէս հրաժարւում է յետ վերցնել իր դիմումը, իսկ իրենք՝ որպէս Թեմական Խորհրդի անդամներ, պարտավոր են ապահովել կառոյցի շարունակելիությունը: Այն հարցին, թե Ն. Զաքարեանը խօսում է իրեն «վիրավորելու, վարկաբեկելու, արժանապատուութիւնը ճզմելու» մասին, արդեօք Թեմական Խորհուրդը փակելու է աչքերը ասուածի վրայ, Պ. Ճօլօլեանը նշեց, որ այդ հարցին պաշտօնապէս դեռ չեն արձագանգել, բայց այն անպայման կը քննարկվի Թեմական Ժողովի ընթացքում: Թեմական Խորհրդի ատենապետը ափսոսանքով նշեց նաեւ, որ հարցն այսօր որոշ ուժերի կողմից քաղաքականացւում է եւ շահարկւում:      

Եթէ Սուրիան չէ իմ երկիրս...

ՄԱՐՈՒՇ ԵՐԱՄԵԱՆ

Եթէ Սուրիան չէ իմ երկիրս, հապա ո՞րն է, Հայաստա՞նը, ուր ոստիկանը բողոքող սփիւռքահայու երեսին կը պոռայ՝ գնա՛ քո երկրում բողոքի ...
Բայց ես, այս պարագային, «մնացեալներէն» մէկն եմ, որուն կը մնայ լռել:
Ան, որ կ'ապրի երկրի մը մէջ, կը կրէ այդ երկրին ցաւերը եւ կը վայլէ բարիքները, միայն ա՛ն իրաւունք ունի քննադատելու այդ երկիրը: Մնացեալներուն կը մնայ լռել ...

After Birth Comes Education

Hovik Afyan
Translated by Vartan Matiossian
Perhaps what was born in Armenia on July 25 has to be called civil society. In any case, this new Armenian phenomenon has all the qualities necessary to be called civil society. First, it is not class-driven, because the driver of the valuable foreign car stopped by the young man who could only dream of that car; second, it is not political, because, although certain politicians appeared in the ranks of the movement, nobody listened to them, and they did not say anything. And, which is no less important, this movement is concrete and clear in the question of issue and purpose: it perfectly know what it wants and from whom.

Ծնունդ, ապա դաստիարակութիւն

ՅՈՎԻԿ ԱՖԵԱՆ

Այն, ինչ ծնուեց Հայաստանում Յուլիսի 25-ին, գուցէ եւ կոչւում է քաղաքացիական հասարակութիւն: Յամենայն դէպս, բոլոր տեսակի առանձնայատկութիւնները, որոնք պարտադիր են քաղաքացիական հասարակութիւն կոչուելու համար, հայաստանեան այս նոր երեւոյթն ունի: Նախ, դասակարգային չէ, որովհետեւ արտասահմանեան թանկարժէք մեքենայի վարորդը կանգնեց այդ մեքենայի մասին միայն երազող երիտասարդի կողքին, քաղաքական չէ, որովհետեւ քաղաքական որոշ գործիչներ թէեւ երեւացին շարժման շարքերում, բայց ոչ ոք նրանց չլսեց, ու նրանք ոչինչ չասացին: Եւ, որը պակաս կարեւոր չէ, այս շարժումը խնդրի ու նպատակի հարցում կոնկրէտ ու յստակ է, հրաշալի գիտի, թէ ի՞նչ է ուզում եւ ումի՞ց է ուզում:

27.7.13

Գերագոյն Հոգեւոր Խորհուրդին անդամներուն դիմագրաւելիք մարտահրաւէրը

Ժ. Չ.
Քանի մը օրէն, Յուլիս 30-31ին, պիտի քննուի Նորվան արք. Զաքարեանի հրաժարականը։ Առաջին անգամ ըլլալով, արքեպիսկոպոսութեան աստիճան ունեցող առաջնորդի մը հրաժարականը պիտի քննուի Գերագոյն Հոգեւոր Խորհուրդին կողմէ։ Նախադէպ գոյութիւն չէ ունեցած։ Տիրան արքեպիսկոպոս Կիւրեղեան, որ Նոր Նախիջեւանի եւ Ռուսաստանի Հայոց թեմի նախկին առաջնորդն էր, 2000 թուականին նորընտիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին կողմէ պաշտօնազուրկ եղաւ եւ Եզրաս եպս. Ներսիսեան՝ Կաթողիկոսին եղբայրը գրաւեց անոր աթոռը։ Ժամանակին, Տիրան Սրբազան Գերագոյն Հոգեւոր Խորհուրդին առջեւ ներկայանալու պատիւը չունեցաւ, հակառակ իր պահանջին։ Յետագային ալ 2001ին, Գարեգին Բ.ի կողմէ կարգալոյծ եղաւ «անհնազանդութեան եւ անկարգապահութեան» պատճառով, երբ փորձեց եկեղեցական նոր միութիւն մը հիմնել։

Un nombre bajo los talones, o lo sublime y lo banal



 Hagop Gulludjián

Sobremesa de una cena en la cocina. Habla sentado en una silla de madera. Las noticias de la televisión en francés interceptan parcialmente sus frases, pero no quiere silenciar el aparato ubicado justo detrás de él. No quiere hablar solo; quizás le teme a su propia voz.
Tiene noventa años, pero es un hombre que sube los ciento cincuenta escalones de Montmartre todas las mañanas con vigor juvenil. Enfrente está una pareja que ha viajado diez mil kilómetros para verlo. Aunque los separan poco menos de seis décadas, uno de ellos es el sobrino. El testigo le habla a la mujer de este último, a quien ni siquiera acerca su mirada.

26.7.13

Ո՞վ տարածած է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին պատասխանը

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ»
Յուլիս 20ի մեր թիւին («ՆՅ»-533) մէջ հրապարակած էինք Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին՝ Ֆրանսայի Թեմի Առաջնորդ Նորվան արք. Զաքարեանին ուղղած Յուլիս 3 թուակիր պատասխան-նամակը։
Ստորեւ կը հրապարակենք Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի քարտուղարութենէն «Նոր Յառաջ»ին՝ «հրատարակութեան խնդրանքով» ուղղուած նամակը, ուր Վահրամ քհնյ. Մելիքեան կը յայտնէ, թէ Մայր Աթոռին կողմէ չէ կազմակերպուած այդ պատասխան-նամակին տարածումը, այլ՝ Ֆրանսայի թեմէն Նորվան Սրբազանի կամ Թեմական Խորհուրդի ատենապետին շրջանակէն։

25.7.13

Ուղեվարձի բարձրացումը գերշահոյթները պահպանելու համար է

ԴԱՒԻԹ ՊԵՏՐՈՍԵԱՆ
 
Տրանսպորտային սակագնի բարձրացումը վերջին մի քանի օրերի ընթացքում հանրային լուրջ քննարկումների պատճառ դարձաւ: Ամբողջ թոհուբոհի մէջ նկատուեց մի կարեւոր օրինաչափութիւնՙ հեռուստատեսութեամբ հիմնականում փորձ էր արւում արդարացնելու սակագների այդ բարձրացումը, իրերի դրութիւնը ներկայացնելով այնպէս, թէ դա է ոլորտում առկայ խնդիրների լուծման միակ ուղին: Հակառակ կողմից բերուող միակ լուրջ փաստարկը թերեւս այն է, որ մարդիկ չեն կարող վճարել, որ նման գները անթոյլատրելի են, սակայն ռացիոնալ կերպով հիմնաւորուած փաստարկները հազուադէպ են: Ստորեւ մենք կը փորձենք հասկանալ, թէ որքանով է հիմնաւոր 150 դրամ սակագնի սահմանումըՙ ուշադրութիւնը բեւեռելով փաստերի վրայ:

People Win: Price Hikes in Yerevan Public Transport Suspended

Following days of angry protests against the City Council’s decision to hike public transportation fares by 50 percent, Mayor Taron Margaryan issued a statement on Thursday, July 25, in the night (Yerevan hour) reversing the decision and rolling back the fares to their original amount.
The mayor announced that he has already begun the process of creating a task-force of experts and interested individuals who will closely analyze the decision of public transportation fare hikes and enhancement of Yerevan’s public transportation system, and until that group’s final report, he halted the execution of the fare hike.

Ժողովուրդը կը յաղթէ. Երեւանի փոխադրամիջոցներու գիներուն յաւելումը առկախուած է

Երեւանի մէջ երթուղային թաքսիներու գիները Յուլիս 20էն յաւելում կրած էին, 100 դրամէն բարձրանալով 150ի, մինչ թրոլէյպուսներու գիները բարձրացած էին 50էն 100 դրամի: Ելեկտրականութեան եւ կազի սակագիներու բարձրացումէն ետք, այս նոր յաւելումը բաժակը յորդեցնող կաթիլը հանդիսացած է. ժողովուրդը սաստիկ դժգոհ է, ամէն կողմէ այս որոշումին դէմ ըմբոստանալու կոչեր հնչած են: Ճամբորդները նախկին սակագինը վճարելու հրաւիրող արշաւներ կազմակերպած են, իսկ բազմաթիւ կայարաններու մէջ հանրային գործիչներ բաժնած են «Վճարէք 100 դրամ» արձանագրութեամբ թռուցիկներ:
Այս նոր յաւելումին դէմ ըմբոստացման շարժումը բնականաբար ունեցած է իր հետեւանքները: Յուլիս 22ի երեկոյեան լարուած իրավիճակ ստեղծուած է «Նայիրի» շարժանկարի սրահին (Մաշտոց պողոտայ) մօտ: Տեղի ունեցած են լուրջ միջադէպեր, երբ ոստիկանները բռնի ուժով փորձած են ոստիականատուն տանիլ երթ կատարող հանրային գործիչներէն մէկը: Սակայն տոմսերու գիներու սղումին դէմ պայքարողները կանխած են ենթակային ձերբակալութիւնը:

24.7.13

Family Memories Published in Long-Running Church Newsletter Series

Elise Kalfayan
 
What was daily life like in Western Armenian provinces and communities before the Genocide, and how did families adapt as they emigrated to the U.S.? Stories and memories passed down to parishioners of United Armenian Congregational Church, printed in the church’s Herald publication over the past four years, are a rich source of cultural history.
Starting with Gesaria/Kayseri, series editor Joyce Abdulian selected regions and asked church members to contribute family memories. Launching the series, she wrote “The Herald hopes to continue featuring family life in the old country as part of our Armenian heritage and culture…” The response was very enthusiastic, and continues to the present as UACC looks forward to celebrating its 50th anniversary.

23.7.13

The "Khojaly Accusation" of Thomas Goltz

Russell Pollard
 
I was intrigued by Shaunt Oozoonian’s report  from the presentation at University of California, Irvine (UCI) called the “Khojaly Accusation of 1992”. This presentation included a viewing of the film by Thomas Goltz called “Azerbaijan through Foreign Eyes.” During the Karabakh war Goltz was a journalist working from the Azeri side, and now he is a professor at Montana State University. In his book, “Azerbaijan Diary,”  he comes across as a very brash self-assured individual and proclaims himself as being the journalist who  “broke the Khojaly story” to the US media in February 1992. Given this accolade I was surprised to read that his performance at this meeting was unconvincing and disappointing.

Thomas Goltz: The Godfather of the Legend of the “Khojaly Genocide”


Vahram Atanesyan
Translated by Vartan Matiossian


Thomas Goltz. Born in Japan. Graduate of New York University, majoring in Near Eastern issues. He has been a journalist for fifteen years in Turkey and then in the former Soviet republics. He is the author of three books: “Azerbaijan Diary,” “Chechnya Diary,” “Georgia Diary.” He cooperates closely with Azerbaijani organizations of the U.S. and Canada (see http://ru.wikipedia.org)
He authored the first publication about the events of Khojaly in the international press. The Washington Post printed an article with his signature on February 27, 1992. Here it is:

22.7.13

How Azerbaijan is Like "The Godfather"

Michael Weiss
 
Few developments speak so well of how far Caucasian dictatorships have come since the grey days of the Soviet Union as the fabulously wealthy and incredibly investment-savvy 15-year-old male heir of Azerbaijan's ruling family.
When he was a mere 11 years old, Heydar Aliyev, the son of Azerbaijan's President Ilham Aliyev, purchased $44 million in luxury mansions on Palm Jumeirah, the elite artificial archipelago built by Dubai and known for housing both holidaying British soccer players and thieving Russian tax officials. $44 million is, in the words of the Washington Post's Andrew Higgins, who broke the story in 2010, "roughly 10,000 years worth of salary for the average citizen of Azerbaijan." But young Heydar wasn't the only member of his family engaged in Gulf property speculation. His two older sisters, Leyla and Arzu, were also listed as owners in Dubai's Land Department registry. Together, the three Aliyev children invested in $75 million in Dubai real estate, which certainly is impressive considering that their father's official annual income as a public servant is just $228,000. When asked for comment by Higgins, who showed how the date of birth and name for the listed Dubai owner was the same as Ilham's dauphin, Aliyev's spokesman Azer Gasimov replied: "I have no comment on anything. I am stopping this talk. Goodbye."

21.7.13

Levon Thomassian's "Summer of '42"

Benjamin F. Alexander
Throughout the twentieth century, nearly every episode of Armenian history had a Dashnak [A.R.F.] and an anti-Dashnak version. The life of Drastamat Kanayan, more commonly known as General Dro, was no exception, especially where his actions in Germany during World War II were concerned. As was revealed publicly right after the war ended, Dro and several other Dashnak notables, with no known formal party sanction, made overtures to the Nazi high command and formed an Armenian Legion to assist the German regime. Other Armenians were also involved with the Nazis. What did they do, and why did they do it? Ambiguities have lingered.

Nuevos triunfos de la ética

Osvaldo Bayer
 
. . . Otro triunfo de la verdad histórica es la segunda edición en la Argentina del libro Un proceso histórico, que trata del juicio que se hizo en Berlín en 1921 contra el matador del genocida turco Talaat Pashá, el joven armenio Soghomón Tehlirián. Este estudiante se defendió ante el tribunal alemán sosteniendo el “derecho de matar al tirano”. El genocida había sido el gobernante que dejó que los turcos cometieran uno de los crímenes más horrendos de la humanidad: autores de la muerte de miles y miles de hombres, mujeres y niños de la minoría armenia. Se calcula el número de muertos en un millón y medio. El tribunal alemán, luego de hacer un intenso análisis de testimonios y documentación, resolvió absolver al joven estudiante de culpa y cargo. Un veredicto que causó conmoción en el mundo entero. En el libro que acaba de salir se trae también la opinión de jueces argentinos: del miembro de la Corte Suprema, Eugenio Raúl Zaffaroni; del juez de la Cámara Federal de Apelaciones La Plata, Leopoldo Schiffrin; del juez federal Daniel Rafecas y del juez federal Arnaldo H. Corazza.

20.7.13

Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին նամակը Ֆրանսայի հայոց թեմի առաջնորդին

Յուլիս 20ին, «Նոր Յառաջ» հրատարակած է երկու օր առաջ ստացած՝ Ամենայն Հայոց Կաթղիկոս Գարեգին Բ.ի նամակը Ֆրանսայի թեմի առաջնորդ Նորվան արք. Զաքարեանին, վերջինիս հրաժարականին առիթով։ Անծանօթ հասցէէ ստացուած իմակը նաեւ կը պարունակէր Ֆրանսական Թեմական Խորհուրդի եւ Պատգամաւորական Խորհուրդի ատենապետներուն նամակը Կաթողիկոսին եւ վերջինիս պատասխանը անոնց (վերջին երկուքը հրատարակուած չեն)։

19.7.13

Ուրուկուայի Հայկական Ցեղասպանութեան Թանգարանի հրապարակային յայտարարութիւնը

Ինչպէս յայտարարած էինք, Ուրուկուայի Կրթութեան եւ Մշակոյթի նախարարութիւնը եւ Ոգեկոչման Յանձնախումբը միասնաբար նախաձեռնած էին  Հայկական Ցեղասպանութեան թանգարանի յառաջիկայ իրականացման հրապարակային յայտարարութեան, որ տեղի ունեցած է Յուլիս 17ին նախագահական պալատին մէջ, Մոնթէվիտէօ։

Museo del Genocidio Armenio del Uruguay: el primer paso

Asociación Cultural Uruguay-Armenia (ASCUA)


El Museo del Genocidio Armenio dio el 17 de julio de 2013 un nuevo y agigantado paso hacia su concreción.
La fecha no es casual ya que sus organizadores buscaron la referencia de un hecho destacado en la historia del país. Por ello, se ubicó en la víspera de un acontecimiento histórico del Uruguay: la Jura de su Constitución, en el año 1830, Un hito en la consolidación de su independencia y construcción de la República soberana. Digno y merecido marco para el primer museo dedicado al genocidio armenio fuera de la República de Armenia y con el respaldo y la responsabilidad autoral de otro gobierno.

Armenian Genocide Museum in Uruguay: The First Step

Vartan Matiossian
In 1963 a joint initiative of the youth organizations of the local Armenian community led to the unprecedented commemoration of the 50th anniversary of the genocide and its recognition by Uruguay in 1965. A communique dated July 5, 2013, signed by Archbishop Hakob Kelendjian, Primate of the Armenian Apostolic Church in Uruguay, and Mr. Ruben Aprahamian, honorary consul of the Republic of Armenia, has reported the formation of the Commission of Commemoration of the Centennial of the Armenian Genocide of the Armenian Community of Uruguay. The committee has been formed by representatives of all religious and lay organizations of the community, whose center is Montevideo, the capital.

18.7.13

Նաւասարդ արք. Կճոյեանի դէմ ստորագրահաւաքը՝ անգոյ, հաղորդագրութիւնը՝ կե՞ղծ

Յուլիս 13ի մեր թի­ւով (թիւ 530) հա­յաս­տա­նեան լու­րե­րու բաժ­նին մէջ, գրած էինք, թէ «Մենք ենք մեր երկրի վա­ղուայ տէ­րը» կո­չեցեալ հան­րա­յին կազ­մա­կեր­պութիւն մը ստորագ­րա­հաւաք մը կը կազ­մա­կեր­պէ՝ Ամե­նայն Հա­յոց Կա­թողի­կոսէն պա­հան­ջե­լու համար Արա­րատեան թե­մի հայրապետական փո­խանորդ Նա­ւասարդ արք. Կճո­յեանի կար­գա­լու­ծումը: Այդ առ­թիւ, նշեալ կազ­մա­կեր­պութեան Յու­լիս 11ին «Դի­մագիրք»ի միջոցով հրա­պարա­կած հա­ղոր­դագրու­թեան մէջ ծանր բա­ռամ­թերքով կը պա­խարա­կուէր հո­գեւո­րակա­նին վար­քը, որուն անու­նը վար­չա­պետին օֆ­շո­րային գայ­թակղու­թեան ալ առն­չուած է: Ապա կ՚ըսուէր թէ յա­ջորդ առ­տուընէ իսկ՝ Յու­լիս 12էն, ստո­րագ­րա­հաւա­քը կը սկսէր Հիւ­սի­սային պո­ղոտա­յի եւ Թու­մա­նեան փո­ղոցի խաչ­մե­րու­կին: Հա­ղոր­դագրու­թեան մէջ որ­պէս նա­խաձեռ­նող կազ­մա­կեր­պութեան ղե­կավար, նշուած էր Երե­ւանի Պետական Հա­մալ­սա­րանի շրջա­նաւարտ ոմն Յով­հաննէս Ղահ­րա­մանեանի անու­նը:

Եկեղեցւոյ բարձրագոյն ծառան ընդդէմ ամենայն հայոց գերագոյն ծառային

Ժ.Չ.

Հրաժարական մըն է, որ տակնուվրայ կ՚ընէ եկեղեցական աւանդական նուիրակարգը։ Եկեղեցւոյ պատմութեան մէջ հազուադէպ երեւոյթ մը։ Ապշեցուցիչ։ Ցնցիչ։ Գայթակղեցուցիչ։ Առաջին նախադասութենէն սկսեալ՝ «Ատենէ մը ի վեր նկատած եմ որ զիս վիրաւորելն ու վարկաբեկելը Ձեր հաճոյքը դարձած է»։ Կը շարունակէ նոյն թափով՝ «Ձեր որակումներն ու մեղադրանքները ուղղուած՝ անձիս դէմ, պարզապէս զարմանք կը պատճառեն ինծի։ Դուք չէք անդրադառնար գուցէ թէ մարդոց արժանապատւութիւնը կը ճզմէք ձեր ոտքին տակ»։ Այս խօսքերը Նորվան Սրբազանինն են ուղղուած Կաթողիկոսին. կը մէջբերենք ընդգծելու համար ըսուածին ծանրակշռութիւնը։ Շարունակական վարկաբեկումներ ու յարձակումներ որոնք խորին վէրքի վերածուած՝ անհանդուրժելի դարձած են։

17.7.13

Վարչապետի զուգարաններն ու գիտութիւնը

ԱՐԱՄ ՊԱՊԱՅԵԱՆ
 
Թող ինձ ներեն մեր շատ յարգելի գիտնականները. խօսքս պիտի սկսեմ (ներողութիւն արտայայտութեանս) զուգարաններից, չնայած որ գիտութեան մասին եմ հիմա գրելու:
Ո՞վ, ո՞ր իրեն յարգող հայ չի լսել վարչապետի դրած զուգարանների «բիզնես»ի մասին: Այն, որ մեր երկրի վաղուայ օրուայ մասին մտածող մեր վարչապետը նորից ինքն իրեն ձեռառնոց դարձրեց` առնելով 2 բիոզուգարան, ու դրանց տալով 124 մլն դրամ` 340 հազար դոլար, դա գիտի ամէն հայ:

Դառնացած ժողովուրդ. խոհեր Յովհաննէս Թումանեանի հետ` թոշակառու գիտնականների մասին

ՆԱՅԻՐԱ ՎԱՐԴԱՊԵՏԵԱՆ

«Մտածմունքներ կան, որ սաստիկ ծանր են, բայց դուք դատապարտուած էք մտածելու, չէք կարող փախչել նրանցից»:
Մեծ Լոռեցին այս խօսքերն ասել է 100 տարի առաջ` նկատի ունենալով երկրի խնդիրները: Այսօր շարունակում ենք մնալ այդ նոյն մտածմունքների մէջ. խնդիրները շարունակում են կուտակուել, նրանց աւելանում ու աւելանում են նորերը:
Այդ 1000 ու մի խնդիրներից ահա մէկը։

Շատ «գիտնականներ» կարող են յայտնուել Խաչիկեանի կողքին

Հայաստանում վերջին 22 տարիներին այնքան վատ քաղաքականութիւն է վարուել, որ ոչնչացուել է գիտական ներուժը, եւ սա ազգային դաւաճանութիւն է` գիտակցուա՞ծ, թե՞ ոչ. լրագրողների հետ զրոյցում նշեց կենսաբանական գիտութիւնների դոկտոր Սիներիկ Հայրապետեանը:
Ըստ նրա` գիտութիւնը որոշում է երկրի սոցիալ-տնտեսական մակարդակը, եւ անհրաժեշտ է գիտակրթական միջազգային կենտրոն ստեղծել, որտեղ կ'աշխատեն մեր գիտնականները եւ չեն լքի երկիրը:

16.7.13

More Destruction of Armenian Heritage Sites in Turkey

Collectif 2015: Réparations

While new acts of destruction of Armenian heritage sites are taking  place in Turkey, as a continuation of the politics of effacing the Armenian past in the wake of the genocide of the Armenians at the beginning of the 20th century, the Collective 2015: Réparations joins those in Turkey who have dared to oppose these political operations of the State.
The destruction of Armenian heritage sites continues at this very moment under cover of urban renewal projects, as several articles of such newspapers as Agos, Radikal and also Taraf  in Turkey have pointed out.

Identity Crisis: Journalist Explores the Roots of Hamshen Armenians

Gayane Mkrtchyan
 
“Who were they? Were they actually Armenian? Did they look like us? Were they different, very different? What an exotic thing – people who are Muslim, but speak Armenian,” these were the questions and thoughts that prompted journalist Vahan Ishkhanyan to search for answers in the land of disputed identity and present it all in his lengthy new commentary about Hamshen Armenians.
Ishkhanyan’s grandfather was from Hamshen, as the reporter learned when Hamshen expert Hovan Simonian took a gene sample from Ishkhanyan for his Armenian gene project.

Seventeen Properties Returned to Armenians in Diyarbakir

The Diyarbakir Regional Directorate of Foundations has decided to return seventeen properties in Turkey’s southeastern province of Diyarbakir to the Armenian community as a result of an initiative launched over the past year by the Diyarbakir Surp Giragos Armenian Church Foundation.
The Sabah daily reported on Monday, July 15, that during a restoration project for the historic Surp Giragos Armenian Church in 2009, the Diyarbakir Surp Giragos Armenian Church Foundation discovered a document listing the properties owned by Armenians before they left Diyarbakir between 1910 and 1921. The document reportedly lists 190 properties in twenty neighborhoods. After the discovery of the document, the foundation filed a petition with the Diyarbakir Regional Directorate of Foundations demanding the return of these properties after it found the current real estate listings of the properties.

Reading Armenian Tombstones from Taksim Square

Vartan Matiossian
 
On July 12, 2013 the Armenian Turkish weekly Agos reported that employees of the Archeology Museum of Istanbul had found 13 Armenian-inscribed marble tombstones, dating back to the seventeenth to nineteenth centuries, during construction work in Taksim Square. The tombstones come from the Armenian cemetery of Surp Hagop, near the buildings of the Hilton Hotel and other constructions, and were found at a depth of 1.50 meters.

15.7.13

Ողջունելի քայլ մը Ուրուկուայի մէջ

ՎԱՐԴԱՆ ՄԱՏԹԷՈՍԵԱՆ

1964ին, ուրուկուահայ համայնքի երիտասարդական կազմակերպութիւններու միացեալ նախաձեռնութիւնը առաջնորդած էր Մեծ Եղեռնի 50ամեակի աննախընթաց ոգեկոչման եւ Ուրուկուայի կողմէ որպէս ցեղասպանութեան ճանաչման 1965ին։ Յուլիս 5, 2013 թուակիր հաղորդագրութիւն մը, ստորագրութեամբ Ուրուկուայի Հայց. Առաքելական Եկեղեցւոյ թեմի առաջնորդ Յակոբ արք. Գլընճեանի եւ Հայաստանի Հանրապետութեան պատուոյ հիւպատոս Ռուբէն Աբրահամեանի, կը տեղեկացնէ, որ կազմուած է Ուրուկուայի Հայ Համայնքի Հայկական Ցեղասպանութեան Հարիւրամեակի Ոգեկոչման Յանձնախումբը։ Այս յանձնախումբը կազմուած է համայնքի (կեդրոնացած՝ մայրաքաղաք Մոնթէվիտէոյի մէջ) բոլոր կրօնական ու աշխարհական կազմակերպութիւներու ներկայացուցիչներով։

Una iniciativa bienvenida y el Museo del Genocidio Armenio en Uruguay

Vartán Matiossián

En 1964 una iniciativa conjunta de las organizaciones juveniles de la comunidad armenia local abrió el camino para la conmemoración sin precedentes del 50º aniversario del genocidio y su reconocimient por Uruguay en 1965. Un comunicado con fecha 5 de julio de 2013, firmado por el arzobispo Hakob Kelendjian, Primado de la Iglesia Apostólica Armenia en el Uruguay, y Rubén Aprahamián, cónsul honorario de la República de Armenia, informa la constitución de la Comisión de Conmemoración del Centenario del Genocidio Armenio de la Comunidad Armenia del Uruguay. La comisión ha sido formada por representates de todas las organizaciones religiosas y laicas de la comunidad.

14.7.13

Մարդկային արժանապատուութիւնը եւ Նորվան արք. Զաքարեանի հրաժարականը


Ինչպէս նախապէս յայտնած էինք, Ֆրանսայի Հայց. Առաքելական Եկեղեցւոյ թեմի առաջնորդ Նորվան արք. Զաքարեան, որ 2007էն ի վեր այդ պաշտօնը կը վարէր, Յուլիս 1ին իր հրաժարականը ներկայացուցած է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Բ.ին։ Յուլիս 13ի թիւով, «Նոր Յառաջ» հրատարակած է հրաժարականին բնագիրը, որուն լուսանկարչական պատճէնը արդէն սկսած էր շրջան ընել համացանցին մէջ։ Նոյնութեամբ կը վերարտադրենք բնագիրը՝ առ ի խորհրդածութիւն (բոլոր ընդգծումները մերն են).

Կիպրոսի հեռափնեայ (offshore) ընկերութեան գայթակղութիւնը եւ Նաւասարդ արք. Կճոյեանը

Մայիս 29ին, «Հետք» լրագրական հետաքննութեան ելեկտրոնային թերթը հրապարակած էր զգայացունց լրատուութիւն մը՝ Կիպրոս արձանագրուած հեռափնեայ (*) "Wlispera Holdings Limited" ընկերութեան գոյութեան մասին, որուն բաժնետէրերն են, ըստ վաւերաթուղթերու, Հայաստանի Հանրապետութեան վարչապետ Տիգրան Սարգսեանը, Արարատեան թեմի Հայրապետական Փոխանորդ Նաւասարդ արք. Կճոյեանը եւ գործարար Աշոտ Սուքիասեանը, եւ որուն հաշուոյն մեծ գումարներու փոխանցումներ կատարուած են ի վնաս ուրիշ գործարարի մը՝ Փայլակ Հայրապետեանի։

13.7.13

Ցեղասպանութիւնը եւ մարդկութեան դէմ ոճիրը հոմանիշ չեն


ՎԱՐԴԱՆ ՄԱՏԹԷՈՍԵԱՆ

ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԻՒՆ ≠ ՄԱՐԴԿՈՒԹԵԱՆ ԴԷՄ ՈՃԻՐ՝
ԸՍՏ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ԻՐԱՒՈՒՆՔԻ
Քաղաքական ծանրութեամբ յորդող բառեր կան, որոնք անլուր շահագործումի կ՚ենթարկուին տեւաբար՝ գիտութեամբ թէ անգիտութեամբ, կամայ թէ ակամայ, ամբողջ աշխարհի մէջ։ Այդ բառերուն շարքին կը պատկանին, ինչպէս օրը օրին կը տեսնենք, «ցեղասպանութիւն»ը (Դիմագիրքը նոյնիսկ ունի ... Genocide des chiens en Russie էջը՝ Ռուսաստանի մէջ փողոցային շուներու զանգուածային սպանութեան դէմ) եւ «մարդկութեան դէմ ոճիր»ը (թրքական կառավարութեան գլխաւոր ընդդիմադիր՝ Ժողովուրդի Հանրապետական Ժողովուրդի Կուսակցութեան առաջնորդ Քեմալ Քըլըճտարօղլու այդ անունով որակած է «Կէզի» զբօսայգիի ցուցարարներուն դէմ գործուած բռնաճնշումները)։

12.7.13

Are Sounds Of The Caucasus Shaped By The Mountains Themselves?

Richard Solash
 
In the 10th century, an Arab geographer described the Caucasus region as a "mountain of tongues." The nickname has stuck to this day, likely because of how well it captures two of the area's main features: its dramatic cliffs and its array of languages.
But new and controversial research by a U.S. linguist suggests that the "mountains" may have more to do with the "tongues" than anyone has guessed.
In a study published last month in the journal "Plos One," Caleb Everett, an anthropological linguist at the University of Miami, claims that a special class of sounds occurring in almost all of the languages of the Caucasus may be due to "the direct influence" of the region's high altitude.

11.7.13

Հալէպ սովամահութեան եզրին

Պոլսոյ «Մարմարա» թերթը Յուլիս 9ի իր թիւին մէջ կը հրատարակէ հետեւեալ թղթակցութիւնը, զոր ստացած է Հալէպէն վստահելի աղբիւրէ մը, ըստ որուն չափազանց լուրջ է իրավիճակը եւ Հալէպի բնակիչները այժմ հասած են սովահարութեան սեմին ու մահու կենաց պայքար կը մղեն։  

Այն օրէն ասդին, երբ Սուրիոյ ներքին հակամարտութիւնը զինեալ բնոյթ ստացաւ ու փոխակերպուեցաւ երկու կողմերը դէմ յանդիման բերող կոյր պատերազմի, Հալէպ եղաւ ամենէն շատ տուժող քաղաքներէն մին։

Aleppo on the Verge of Famine

Translated by Vartan Matiossian
 
In its edition of July 9, the newspaper "Marmara" of Istanbul has published the following anonymous report from a reliable source of Aleppo. According to it, the situation is extremely serious and the inhabitants of Aleppo have reached the verge of famine and are struggling between death and life.

10.7.13

Setting the Record Straight: An Exchange


Martha Skrypuch (July 2, 2013)
Dear Mr. Antourian,
I read with interest your article about the Ottoman WWI Internees from Brantford and would like to clarify some of the points you've made. I am indeed a member of the Ukrainian Canadian Civil Liberties Association. In addition to the five novels I have written about the Armenian Genocide and the Georgetown Boys, I have written books about the internment of Ukrainians in WWI (my grandfather was an internee and my book Silver Threads was the first commercial book to ever be written on this topic). I also have written about the Holodomor, and have received hate mail and death threats for doing so.
I do not shy away from difficult historical topics.

The Internment Plot Thickens

Gary Antourian

Demonstrating “tolerance” toward others is an essential quality which every person and society should practice, but tolerance should be extended to people who have the courage to admit their crimes and repent for them. To demonstrate tolerance to the Turkish government and its denial machine is disservice not only to the victims of the Armenian Genocide but also to all victims of genocides. Various Turkish governments and their denial industries not only did not recognize their predecessors' crime against the Armenian nation but instead inflicted upon subsequent generations of Armenians the most heinous, inhuman, and cruel experience through a farcical denial policy. By extending tolerance, without atonement and compensation, we set a precedent and send a message to the perpetrators of Genocide, Holocaust, and crimes against humanity that if a criminal persists in denying his crime he can get away with it. As many Genocide scholars have stated, the last act of genocide is its denial.

9.7.13

For the Benefit of the Turkish Ambassador: An Exchange

Marsha Skrypuch's Interest in the Topic
 
(June 16, 2013)
Marsha Skrypuch here, author of three novels set during the Armenian Genocide (The Hunger, Nobody's Child, Daughter of War), two chapter books about the Georgetown Boys (Aram's Choice and Call Me Aram) as well as author of two books set during the internment of Ukrainians in WWI (Silver Threads, Prisoners in the Promised Land).
My own Ukrainian grandfather was interned as an enemy alien in WWI and this topic is of deep interest to me.

For the Benefit of the Turkish Ambassador (Public Service Announcement)

"Keghart" (editorial)
 
On a cold night in late November 1914 police rounded up 100 Turkish immigrants living in Brantford, Ontario (56 miles west of Toronto). Most of the arrested were laborers in a local foundry. A few days later the 100 men were shipped off to a concentration camp in Kapuskasing (then called MacPherson), 520 miles north of Toronto. The Turkish immigrants spent most of the First World War in the Canadian gulag (average winter temperature -25C).
What was their crime?

8.7.13

Պէտք է հասակարագէտներու նո՛ր սերունդ

ՄԱՆԷ ՅԱԿՈԲԵԱՆ
 
Վերջերս շատ կը քննարկուի, նոյնիսկ կը քննադատուի այն փաստը, որ մեր հասարակագիտական ոլորտի մասնագէտները, հակառակ այն հանգամանքին, որ քանակային առումով չեն զիջիր բնագիտական ոլորտի մասնագէտներուն, այնուամենայնիւ, միջազգային ասպարէզէն ներս բաւական յետ են կը մնան գիտական արդիւնքի ցուցանիշներով:

Արա Սանճեան. «Տնտեսութեան մասնաւոր հատուածը կրնայ էական դերակատարում ունենալ գիտութեան զարգացման ուղղութեամբ»

ՄԱՆԷ ՅԱԿՈԲԵԱՆ
 
Վերջին շրջանին, Հայոց Ցեղասպանութեան 100-ամեակին ընդառաջ, գիտական հանրութեան մէջ, նաեւ` պարզապէս հայաստանեան հասարակութեան մէջ, մեծ քննարկում յառաջացուցած է ցեղասպանութիւնը գիտական՝ ցեղասպանագիտական հողի վրայ դնելու թեման։ Կը խօսուի Հայոց Ցեղասպանութիւնն, ի վերջոյ, աշխարհի վրայ գիտական լեզուով բարձրաձայնելու անհրաժեշտութեան, նաեւ` հրամայական պահանջի մասին, կը կազմակերպուին մրցանակաբաշխութիւններ՝ խրախուսելու եւ խթանելու այդ թեմայով գիտական յօդուածներու տպագրութիւնը։ 
Այս եւ նման հարցերու շուրջ զրուցեցինք դոկտոր Արա Սանճեանի հետ։

Մեզի պէ՛տք են արհեստավարժ քատրեր

ՄԱՆԷ ՅԱԿՈԲԵԱՆ
 
Պէ՛տք է Հայաստանի մէջ գիտութիւնը խթանուի. այս համոզումը ունի ծագումով լիբանանահայ, ԱՄՆ Միշիկընի Համալսարանի Հայագիտական հետազօտութիւններու Կեդրոնի տնօրէն դոկտոր Արա Սանճեան, որուն հետ մեր զրոյցը Հայաստանի մէջ գիտութեան վիճակի ու բարելաւման ուղիներ փնտռելու մասին էր։

7.7.13

From Bickering to Dialogue: Believing in a Greater Armenian Community

Raffi Yeretsian

The unwinding of events following Bishop Bagrat Galstanyan’s ousting as Primate of the Diocese of the Armenian Church of Canada, at the 30th Diocesan Delegates’ Assembly a little over a month ago, was as captivating as it was distressing. (*) The widespread concern for community affairs we have witnessed was unprecedented. For once, a decision mattered. The announcement of the bishop’s removal came as a shock to many who shared an affection for the warm and charismatic clergyman who embodied the greater ideals of inclusiveness, service and unity. The dismay expressed by frustrated individuals revealed a malaise that went beyond the outcome of the contested vote. Indeed, since the beginning of the crisis, the members of the community were not treated as stakeholders. They were left uninformed, distracted from the real issues and too often taken for granted. Although action should have come earlier, it is suggested that a public forum with the purpose of facilitating a dialogue among delegates and community members is the most expedient way of turning this crisis into an opportunity to further political maturity.

Նորվան արք. Զաքարեանի հրաժարականին շուրջ


Ըստ Փարիզի «Նոր Յառաջ» երկօրեայի Յուլիս 4ի լրատուութեան, Ֆրանսայի Հայ Առաքելական Եկեղեցւոյ թեմի առաջ­նորդ Նոր­վան Արք. Զա­քարեան իր հրա­ժարա­կանը ներ­կա­յացու­ցած է Ամե­նայն Հա­յոց Կա­թողի­կոս Գա­րեգին Բ.ի վեր­ջերս Ֆրան­­սա կա­տարած այ­­ցէն ետք: Դրդա­­պատ­­ճա­­­ռը, ըստ տա­րածո­ւած շշուկնե­րուն, թե­մակա­լ առաջնորդին ան­ձին հան­դէպ Կա­թողի­կոսին յան­դի­մանա­կան ար­տա­յայ­տութիւններն են: 

6.7.13

Peniche Anako: An Armenian Home Away from Home

Nancy Kricorian
 
When I was in Paris in May, my friend Virginia Pattie Kerovpyan invited me to join her on the Peniche Anako for a jazz concert. The Peniche Anako is a canal barge docked on the West Bank of the La Villette Basin in the 19th arrondissement. The basin, which is the largest artificial lake in Paris, was filled with water in December 1808 and is part of the 130-kilometer (80.7-mile) Parisian Canal Network that is operated by the municipality. Canal barges have access to about 22 kilometers of the network.

5.7.13

Gezi Park: Whose History Is Erdogan Respecting?

Vicken Cheterian
 
The Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan, in his defence of the project of building a new shopping centre and luxury apartments at the place of Gezi Park in Istanbul, said something symbolic: the reconstruction plans, which supposedly would resurrect the architecture of an old military barracks based on the architecture of a 19th century Ottoman building, would amount to “respecting history (1).”

Learning From Taksim Square: Architecture, State Power, and Public Space In Istanbul

Heghnar Watenpaugh

In a matter of days, "Taksim Square" has become a household name akin to Tahrir Square, shorthand for a youthful protest movement against the brutality of state power in the Middle East. What began last week as a peaceful sit-in to protest the uprooting of trees from Gezi Park, one of Istanbul's last open green spaces near Taksim Square, has morphed into a broader Occupy movement against the Turkish government, with massive demonstrations in many Turkish cities, as well as solidarity demonstrations throughout the world. The movement shows the deep discontent within a large cross section of Turkish society against the increasingly authoritarian government, and especially its prime minister, Recep Tayyip Erdogan, of the ruling Islamist AKP party. People have reacted with shock at the Turkish police's disproportionate, brutal repression of the protests, as well as Erdogan's and other government officials' apparent contempt for and vilification of the protestors, and their seeming indifference to their concerns. As the protest movement continues to unfold, there has been much analysis about the significance of the protests, the way they reflect class and identity divisions within Turkey and their possible repercussions, such as here, here and here.

3.7.13

The Role of Hrant Dink in Armenian-Turkish Social Developments

Ruben Melkonyan (*)

Hrant Dink, who gained fame due to his journalistic and editorial activity since 1996, was definitely known to a small part of Armenian and Turkish societies.  Even the majority of Turkologists had a shallow understanding of Dink and this was limited to brief information on his active participation in left-wing movements in Turkey.  
In the initial phase, the establishment of "Agos" newspaper was of essential and serious significance mostly for the Istanbul Armenian community, later on expanding its geographical impact. The existing "traditional" media of the Istanbul Armenian community had more community-like, so called limited targets, but "Agos" and Hrant Dink initially acted beyond "narrow community" newspaper limits and at last succeeded in it. Within a certain period of time Dink became more famous due to his willingness to present Armenian issues to the Turkish and Turkish-speaking audience, as well as due to the consecutive steps in this direction. As a result, he found himself in the maelstrom of the Armenian-Turkish relations.

2.7.13

Un proyecto para la representación de la Diáspora en negociaciones sobre reparaciones con Turquía


Avedís Hadjián
Traducción de Vartán Matiossián

En el curso de casi un siglo, las variadas posiciones de instituciones e individuos acerca de Turquía y el reconocimiento del genocidio se han endurecido hasta llegar a niveles maximalistas. Para los armenios maximalistas, todo lo que no sea un pedido de perdón total y completo, restitución total y completa de las propiedades robadas y expropiadas, y reparaciones completas debe descartarse como cortinas de humo o intentos deliberados del estado turco de despistar a armenios y no armenios por igual. Este maximalismo es comprensible y está lejos de sorprender ante un consistente negacionismo turco. A la vez, se muestra ciego frente a los matices en el mundo extremadamente complejo de la política turca, a los que reduce a juegos de suma cero y a dualidades de blanco y negro. Evita que los armenios vean las sutilezas en la escena política de Turquía que aún pueden  empujar al Estado turco hacia una reconciliación con los armenios y el genocidio, un problema que lo ha acuciado de manera aguda en los últimos cincuenta años, empañando su imagen de manera creciente y contradiciendo su propia narrativa histórica de manera violenta.

1.7.13

The Revolt of the Rising Class

Bill Keller

In the upscale Istanbul suburb of Bebek, at 9 p.m. sharp, the diners began drumming on the tables or tapping their wineglasses with forks. The traffic passing along the Bosporus chimed in with honking horns and flashing headlights. It was a genteel symphony of solidarity with the protesters who a few days earlier were confronting fire hoses and tear gas in the heart of the city and elsewhere around Turkey.
Those street battles that caught our attention this summer have mostly been policed into submission, and the world’s cameras have moved on, but the afterlife is interesting.

The Armenian Past of Taksim Square

Emily Greenhouse
 

Taksim Square, like Tahrir Square and Zuccotti Park before it, is just another space in a city: it could have been one more spot to meet friends, or to read a book under a tree. But Turkey’s Prime Minister, Recep Tayyip Erdoğan, decided he’d like to replicate the Ottoman-era Taksim military barracks on the site, and build it into a shopping mall and a mosque. In late May, several dozen environmentalists began protesting Erdoğan’s designs in Gezi Park, the island of trees within the Square, and were attacked by Turkish police with tear gas and water cannons. Soon, as Elif Batuman wrote, “only fifteen per cent were protesting the destruction of trees, while forty-nine per cent were protesting police violence against the kinds of people who were protesting the destruction of the trees.” Since then, nearly eight thousand protesters have been injured. By now, the protest has broadened into an objection to Erdoğan’s religious agenda and authoritarian rule. Today, “Taksim Square” is no longer just a tangle of people and plazas but a byword for a clash of ideas, a movement, a battleground.

Թուրքիոյ իրադարձութիւններու լոյսին տակ

Ա. Դ.

Որեւէ երկրի որեւէ ազգային փոքրամասնութիւն կը յայտնուի ծայր աստիճան փափուկ եւ դժուար իրավիճակի մէջ, երբ ինքզինք կը գտնէ ներքաղաքական պայքարի մը երկու, երբեմն ալ աւելի բեւեռներու միջեւ: Նոյնիսկ մեծ պետութեան մը ղեկավարութենէն պահանջուածէն ալ աւելի խոհեմ դիւանագիտական կեցուածք կը պարտադրէ այդ գոյավիճակը: Ճկուն չէզոքութիւն մը պէտք է հաստատել, ոչ ոքի հետ «գէշ մարդ» ըլլալու համար: Սխալելու իրաւունք խնդրոյ առարկայ չէ, թէ ոչ՝ գործուած սխալը կրնայ վճարուիլ գոյութեան գինով իսկ: Այս առումով, մերօրեայ ամենէն թարմ օրինակն է սուրիահայոց վիճակը: Իսկ լիբանանահայ գաղութը լաւ գիտէ, թէ ի՛նչ կը նշանակէ չէզոքութիւն պահպանել, որ ինքնին պայքար մը եղաւ շուրջ երկու տասնամեակ: Սուրիահայութիւնն ալ, այդ առումով՝ ցայսօր ցուցաբերեց հմուտ կեցուածք: